Παράσταση

«Το Τραγούδι της Λητώς»
μια ζωή, ένα συνεχόμενο τραγούδι

Ύστερα από τη θερμή ανταπόκριση του κοινού και κατόπιν επιθυμίας του Το τραγούδι της Λητώς επαναλαμβάνεται για μια τελευταία φορά ολοκληρώνοντας το β’ κύκλο συναυλιών στην Οικία Κατακουζηνού το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019 στις 20.30

Ο στιχουργός Νίκος Μωραΐτης εμπνέεται από το βιβλίο  «Άγγελος Κατακουζηνός, Ο Βαλής μου», μια μαρτυρία της αγάπης της Λητώς προς τον Άγγελο και ο συνθέτης Χρίστος Παπαγεωργίου εμπνέεται  από τους στίχους του Νίκου Μωραΐτη.

Φωνή στη Λητώ δίνει η σοπράνο Κάτια Πάσχου,  η οποία ενδύεται με φόρεμα της Λητώς Κατακουζηνού

Στο πιάνο ο σολίστ Απόστολος Παληός.

Την καλλιτεχνική επιμέλεια ανέλαβε ο Πάρις Μέξης.

Με την ευγενική χορηγία του Μέντα 88

Πληροφορίες
το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019 & ώρα: 20.30, Διάρκεια 50′

«Το Τραγούδι της Λητώς»
μια ζωή, ένα συνεχόμενο τραγούδι

Το Τραγούδι της Λητώς που αγαπήθηκε από την πρώτη στιγμή
επιστρέφει στην Οικία Κατακουζηνού για πέντε παραστάσεις:

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου,
& 4, 11, 18 & 25 Οκτωβρίου 2019 
& ώρα 20:30

Σεφέρης, Εμπειρίκος, Απάρτης, Χατζιδάκις, Θεοτοκάς, ήταν μερικοί από τους φίλους των Κατακουζηνών και του σπιτιού τους.
Ένα σπίτι που, με μούσα την Λητώ Κατακουζηνού, πρόβαλε υψηλά δείγματα πνεύματος, ήθους και αισθητικής.

Το φιλολογικό σαλόνι των Αθηνών που δημιούργησε το ζεύγος Κατακουζηνού, ανασύρεται από τη λήθη του χρόνου μέσα από ένα σύγχρονο μουσικοθεατρικό έργο : «Το Τραγούδι της Λητώς: μια ζωή ένα συνεχόμενο τραγούδι».

«Η θερμή ανταπόκριση του κοινού ασπάστηκε τη βαθιά επιθυμία όλων των συνετελεστών να ενώσουμε το χθες με το σήμερα μέσα από τη μουσική και τον έρωτα, και έτσι με χαρά σας καλούμε να έρθετε στην Οικία με την ελπίδα ότι εκεί θα συναντήσουμε μέσα σε μια ατμόσφαρα μαγείας «την κρυμμένη Ελλάδα, που όπως στα όνειρά σου θα ‘θελες να είναι», όπως λέει χαρακτηριστικά ο στίχος του Νίκου Μωραΐτη».

Ο στιχουργός Νίκος Μωραΐτης εμπνέεται από το βιβλίο «Άγγελος Κατακουζηνός, Ο Βαλής μου», μια μαρτυρία της αγάπης της Λητώς προς τον Άγγελο και ο συνθέτης Χρίστος Παπαγεωργίου εμπνέεται από τους στίχους του Νίκου Μωραΐτη.

Φωνή στη Λητώ δίνει η σοπράνο Κάτια Πάσχου, η οποία ενδύεται με φορέματα της Λητώς Κατακουζηνού για τις συγκεκριμένες παραστάσεις.

Στο πιάνο ο σολίστ Απόστολος Παληός που θα ερμηνεύσει και το Rêverie, έργο αγαπημένο της Λητώς.

Την καλλιτεχνική επιμέλεια ανέλαβε ο Πάρις Μέξης.

Με την ευγενική χορηγία του Μέντα 88

Πληροφορίες
27 Σεπτεμβρίου, 4, 11, 18 & 25 Οκτωβρίου 2019 ώρα: 20.30

Οικία Κατακουζηνού
Λεωφόρος Βασ. Αμαλίας 4,
5ος όροφος
Διάρκεια 50′

Ο Μικρός Πρίγκιπας και το Ρόδο του
Ένα μιούζικαλ δωματίου

Θοδωρής Τσαπακίδης – Βέρα Χατζηπαπά
13,14,19,20,21 Απριλίου 2019
3,4,5,10,11,12,17,18,19,24,26,31 Μαΐου 2019

Ώρα έναρξης: 21:00

Διάρκεια παράστασης
75 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Οικία Κατακουζηνού
5ος όροφος
Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4
Μετρό: Στάση Σύνταγμα

Για κρατήσεις θέσεων παρακαλούμε πολύ να τις κλείνετε με τον ακόλουθο τρόπο:

Συμπληρώστε τον αριθμό εισιτηρίων καθώς και τα στοιχεία σας. Με την αποστολή θα λάβετε ένα επιβεβαιωτικό email με τα στοιχεία σας καθώς και τον αριθμό εισιτηρίων που έχετε κλείσει.
Τα εισιτήρια θα τα παράλαβετε απο την Οικία την ημέρα της εκδήλωσης με την ταυτότητα σας και το email επιβεβαίωσης.
Σε περίπτωση που κάποια παράσταση έχει εξαντληθεί δεν θα μπορέσετε να προχωρήσετε σε αγορά εισιτηρίων.
Τέλος για την διευκόλυνση σας για κάθε παράσταση αναγράφουμε και τις διαθέσιμες θέσεις που έχουν μείνει.

Προσθέστε το info@katakouzenos.gr στις επαφές σας και μην παραλείψετε να ελέγξετε το φάκελο ανεπιθύμητης αλληλογραφίας. Εάν δεν λάβετε σχετικό email με τα στοιχεία της κράτησης σας εντός 24 ωρών παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.

Σας ευχαριστούμε

Video Teaser

«Να μ’ αγαπάς με πάθος
… εσύ έχεις άστρα που ξέρουν να γελούν».

Από πότε έχεις να γράψεις γράμμα; Χειρόγραφο.
Έχεις πει ποτέ κάποιον «Φτερωτό μου ποντικάκι»;
Ζωγράφισες ποτέ την αγαπημένη σου;
Τι νομίζεις ότι χάνεται στον πόλεμο;
Θα περίμενες κάποιον για πάντα;

Ο Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ ήταν ένας γάλλος συγγραφέας  που ήθελε να γίνει πιλότος.
Η Κονσουέλο Σουνσίν Σανδοβάλ ήταν μια σαλβαδοριανή καλλιτέχνης που αποφάσισε να γίνει σύζυγος.
Δύο έντονες προσωπικότητες.
Μία σχέση που αποτέλεσε έμπνευση για ένα παγκόσμιο παραμύθι, που γράφτηκε κατά τη διάρκεια του μεγάλου πολέμου.

Η παράσταση εξερευνά αυτήν την ερωτική ιστορία μέσα από τις αληθινές ερωτικές επιστολές των δύο εραστών-συζύγων.
Η Κονσουέλο, η σύζυγος του Αντουάν, γίνεται το ρόδο του «Μικρού Πρίγκιπα», ενός βιβλίου που μεταφράστηκε σε πάνω από 250 γλώσσες και που πουλά περί τα 2 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε χρόνο.
Τα γράμματά τους ξεχειλίζουν από αγάπη και έκθεση, από παράπονα και έρωτα, από αδυναμία και γενναιότητα. Η απόσταση των δύο εραστών μεγεθύνεται, και φτάνει μέχρι έναν λιλιπούτειο πλανήτη, ένα μακρινό αστέρι, όπου κατοικεί ένας μικρός πρίγκιπας και ανθεί ένα ιδιότροπο λουλούδι.
Η ομορφιά και η τέχνη της επιστολογραφίας, η θαρραλέα ερωτική γλώσσα μιας άλλης εποχής, η αλληλεπίδραση του πραγματικού κόσμου με τον μυθιστορηματικό, η καταστροφική επίδραση του πολέμου στις ανθρώπινες σχέσεις και η παρηγορητική δύναμη της Τέχνης, εδώ γίνονται τραγούδια και μουσική.
«Ο Μικρός Πρίγκιπας και το Ρόδο του» είναι ένα μιούζικαλ δωματίου, ένα παράταιρο είδος για την αντιηρωική μας εποχή.
Ο Αντουάν μια μέρα χάθηκε. Η Κονσουέλο δεν σταμάτησε ποτέ να του γράφει.

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη στέγη για τον «Μικρό Πρίγκιπα και το Ρόδο του» από το σπίτι του Άγγελου και της Λητώς Κατακουζηνού.
Όπως ο Αντουάν και η Κονσουέλο, έτσι και ο Άγγελος και η Λητώ ξεκίνησαν μια παραμυθένια κοινή ζωή τη δεκαετία του 1930. Ο νευρολόγος-ψυχίατρος και η συγγραφέας σύζυγός του βίωσαν έναν κόσμο καλλιέργειας και δημιουργίας, όπου οι τέχνες και τα γράμματα κατείχαν σημαντική θέση.

Μουσική: Βέρα Χατζηπαπά
Δραματουργία / Σκηνοθεσία: Θοδωρής Τσαπακίδης
Επιστολές: Αντούαν & Κονσουέλο ντε Σαιντ Εξυπερύ
Μετάφραση: Έφη Κορομηλά
Στίχοι: Ελπίδα Τοπάλογλου & Θοδωρής Τσαπακίδης
Σκηνικά / Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Χορογραφίες: Δημήτρης Ράπτης

Παίζουν και τραγουδούν (αλφαβητικά):

Α΄ διανομή:
Βαγγέλης Παπαδάκης, Ελπίδα Τοπάλογλου
13, 14, 19, 20, 21 Απριλίου 2019
& 3, 4, 5 Μαΐου 2019

Β΄ διανομή:
Βασίλης Πουλάκος, Μαρία Ρήγα
10, 11, 12, 17, 18, 19, 24, 26, 31 Μαΐου 2019

Στο πιάνο: Βέρα Χατζηπαπά

Υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων:
Χρύσα Ματσαγκάνη
τηλ: (+30)6982344130
mail: chrysamtg@gmail.com

Τα μεταφρασμένα αποσπάσματα του βιβλίου με τίτλο: Ο μικρός πρίγκιπας και το ρόδο του – Ένας μυθικός έρωτας χρησιμοποιήθηκαν κατόπιν της ευγενικής παραχώρησης των Εκδόσεων Πατάκη.

Ευχαριστούμε θερμά τις Editions des Arènes που μας επέτρεψαν τη χρήση των επιστολών του ζεύγους Εξυπερύ, από το βιβλίο Antoine et Consuelo de Saint-Exupéry : Un amour de légende.

Ο Άγγελος στη Λητώ το 1959:

Αγαπούλα μου,
Επειδή ο Γιάννης μου είχε πει πως τα γράμματα φτάνουν σε δύο ημέρες,
σου έγραψα δύο μέρες μετά την αναχώρησή σου με τη σκέψη πώς θα είχες το γράμμα μου την επαύριο της άφιξής σου. Και να παρακολουθώ όλες τις μέρες που ταξίδευες σε αυτό το παλιό τραίνο, που μου πήρε τη Λητώ μου. Να έχω συνεχώς στα αυτιά μου το σφύριγμά του, να θολώνει την σκέψη μου μέσα στον καπνό του.
Μα δεν ξέρω γιατί κάτι με εμπόδιζε και να σου γράψω. Ελεγα ακόμη ταξιδεύεις, ακόμη δεν έφτασες, τώρα θα είσαι στο Βελιγράδι. Μή πως και κατέβει στην Τεργέστη κα πιη καφέ, όπως κάναμε μαζί. Το θυμάσαι αγαπούλα μου;
Ολα αυτά στριφογύριζαν στο μυαλό μου και χίλια άλλα και δεν με άφηναν να σου γράψω. Δεν ξέρω αν θα με καταλάβεις αλλά υπέφερε πολύ εκείνες τις τρεις ημέρες. Αν το ήξερα αυτό δεν θα σε άφηνα ποτέ μα ποτέ να φύγεις μακριά μου.
Οταν έλαβα το γράμμα σου,τότε ησύχασα λίγο. Ηθελα να σου γράψω εκείνη
την ώρα μα είπα ότι θέλω να είμαστε μόνοι, το βράδυ τη νύχτα με τη Λητώ για να της μιλήσω. Και σου έγραψα την Τρίτη τη νύκτα και το γράμμα έφυγε πρωϊ-πρωϊ. Γι’αυτό ελυπήθηκα αφάνταστα όταν μου είπες στο τηλέφωνο πως δεν το είχες λάβει. Την Πέμπτη σου ξανάγραψα και το Σάββατο σου έστειλα τρίτο γράμμα. Είμαι βέβαιος πως αυτή την στιγμή θα τα έχεις λάβει όλα. Μόνο εγώ μένω με την πίκρα που μου έδωσε το τελευταίο σου γράμμα. Προχθές που έλαβε η μητέρα σου
γράμμα σου και εγώ δεν είχα τίποτε δεν μπόρεσα να κοιμηθώ όλη τη νύκτα.
Με πόση λαχτάρα περίμενα αυτο το σημερινό σου γράμμα.
Mε πόση χαρά το άνοιξα και με το πίκρα το ξανάβαλα στον φάκελλο.

Σ’αγαπώ, σ’αγαπώ,
Βαλής.

Άρθρα για την παράσταση  Σ Υ Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο

www.athinorama.gr/theatre/performance/sustimeno-10064127.html

tetragwno.gr/theater/theatrika-nea/to-systimeno-stin-oikia-aggeloy-kai-litos-katakoyzinoy

artic.gr/systimeno-oikia-katakoyzinoy/

theaterstage.blogspot.com/2019/02/blog-post_73.html

www.full-time.gr/2019/04/sistimeno/

www.theatromania.gr/parastasi/systimeno/

www.lifo.gr/guide/theater/7014/systimeno

www.culturenow.gr/systimeno-stin-oikia-katakoyzinoy/

Σ Υ Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο

Λόγω της θερμής ανταπόκρισης του κοινού
θα γίνουν οι ακόλουθες παραστάσεις:

Κυριακή 5,12,19,26 Μαϊου
στις 17:00
Σάββατο 16,23,30 Μαρτίου
Σάββατο 6,13,20 Απριλίου

Μια μικρή επιλογή από τη μακρά ιστορία της ερωτικής επιστολογραφίας

Για τέσσερις ακόμα παραστάσεις, στην Οικία Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού.

“Αγάπη μου, σε αγαπώ, και θά’ ναι το ταξίδι μας,
σαν ανοιξιάτικη πομπή των μύρων.“

Ανδρέας Εμπειρίκος
Ώρα έναρξης: 17:00

Οικία Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού
Λεωφόρος Βασιλίσσης Αμαλίας 4,
5ος όροφος
Πλατεία Συντάγματος

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6948704508
Ώρες: Δευ-Παρ 12:00-14:00 & 18:00-20:00 και Σαβ: 12:00-14:00

Θα ακουστούν αποσπάσματα από τα ακόλουθα:
Ανδρέας Εμπειρίκος στη Μάτση Χατζηλαζάρου
Αντρέ Γκορζ στην Ντορίν
Φραντς Κάφκα στη Φελίτσε Μπάουερ
Μαρία Πολυδούρη στον Κώστα Καρυωτάκη
Κώστας Καρυωτάκης στη Μαρία Πολυδούρη
Όσκαρ Ουάιλντ στον Λόρδο Άλφρεντ Ντάγκλας
Γιώργος Σεφέρης στη Μαρώ
Αλμπέρ Καμύ στη Μαρία Κασαρές
Τζέιμς Τζόυς στη Νόρα
Ναπολέων Βοναπάρτης στην Ιωσηφίνα
Αναϊς Νιν στον Λέινι.
Ενριέτε Φόγκελ στον Χάινριχ φον Κλάιστ
Νίκος Καββαδίας στο άλογό του
Νίκος Εγγονόπουλος στη Λένα
Ντύλαν Τόμας στην Κέιτλιν
Νίκος Καρούζος στη Μαίρη Μεϊμαράκη
Μάτση Χατζηλαζάρου στον Ανδρέα Εμπειρίκο

Το “Συστημένο”, μια παράσταση-σύνθεση ερωτικών επιστολών επιφανών γυναικών και ανδρών ανά τους αιώνες, παρουσιάζεται στην Οικία Κατακουζηνού, σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Εξαρχέα, Άρη Μπαλή
και Κορνήλιου Σελαμσή.

Φάκελοι, χειρόγραφα, γραμματόσημα, ημερομηνίες, τόποι, αποστολείς και παραλήπτες. Μηνύματα. Και συγκεκριμένα ερωτικά μηνύματα. Μια εγγενώς ηδονοβλεπτική συνθήκη δημόσιας ανάγνωσης των πιο ιδιωτικών σκέψεων ανθρώπων. Ανθρώπων που πέρα από τη βασική τους ιδιότητα που τους καθιστά ευρέως γνωστούς και αναγνωρίσιμους, κατέχουν και την ιδιότητα της ερωτευμένης ύπαρξης. Και μάλιστα είναι υπάρξεις τόσο ερωτευμένες που υπάρχει η αναγκαιότητα, αυτή η συναισθηματική οριακή κατάσταση, να καταγραφεί και τις περισσότερες φορές να αποσταλεί.
Μια μικρή επιλογή από τη μακρά ιστορία της ερωτικής επιστολογραφίας.

Ερωτικές εξομολογήσεις, γράμματα χωρισμού, μετάνοιας, επιστολές επανόρθωσης ή απλώς καθημερινές επιστολές μεταξύ ερωτευμένων: από τον Oscar Wilde
και τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη μέχρι την Αναΐς Νιν και τον Νίκο Εγγονόπουλο.
Πολύ προσωπικές υποθέσεις σε δημόσια ανάγνωση.
Και σε αυτή τη δημόσια ανάγνωση αρωγός και διαρκής συνομιλητής είναι η μουσική, παρούσα άλλοτε με τρόπο συμβολικό υπό τη μορφή των ραδιοφωνικών παρεμβολών ή των ρυθμών των πλήκτρων μιας γραφομηχανής και των ηχογραφημένων θραυσμάτων, άλλοτε, με κυριολεκτική σημασία
μουσικά κομμάτια πρωτότυπα ή από τη φιλολογία
της κλασικής μουσικής παιγμένα σ’ ένα πιάνο.
Με αυτές τις εναργείς παρεμβάσεις, τον τρίτο πόλο της μουσικής, η επιστολική πράξη αποκτά ένα νέο βάθος καθώς, ενόσω γίνεται πρακτικά ακουστή και αδιάρρηκτη η γραπτή μεταξύ των αγαπημένων επικοινωνία, συγχρόνως διακόπτεται ή εξωθείται στην επιτάχυνση, υπογραμμίζεται ή εγκαταλείπεται, αποκτά έναν ιδιότυπο μεσάζοντα που αντικαθιστά τον αργό παλαιό χρόνο των ταχυδρομείων και ολοκληρώνει τη μετακίνηση της πληροφορίας
ανάμεσα στους αγαπημένους αλλά και προς το κοινό.
Ένα σαλόνι σπιτιού, ένας χώρος, στον οποίο οι οικοδεσπότες προσκαλούν τους οικείους τους να μοιραστούν από κοινού τον χρόνο τους.
Ένα σαλόνι ιδανικό, αυτό της οικίας Κατακουζηνού, που φιλοξένησε κατά καιρούς εξέχουσες προσωπικότητες του ελληνικού και όχι μόνο καλλιτεχνικού
κόσμου, των οποίων οι ερωτικές εκμυστηρεύσεις θα ακουστούν
υπό το απογευματινό φως και τη θέα στον Εθνικό Κήπο.

“Το πιο λαμπερό πλάσμα στη Γη ήταν πρόθυμο να μοιραστεί τη ζωή του μαζί μου. Θεωρητικά, ήμουν σε θέση να αποδείξω ότι ο έρωτας είναι η αμοιβαία έλξη δύο ατόμων που βασίζεται σε ό,τι πιο άρρητο, πιο ιδιωτικό, πιο αποκλίνον από τους ρόλους και την εικόνα που τους επιβάλλει η κοινωνία. Αρκούσε να αποδεχτώ να ζήσω αυτό που ζούσα, να αγαπώ πάνω απ’ όλα το βλέμμα, τη φωνή, τη μυρωδιά σου, τα κρινοδάχτυλά σου, τον τρόπο
που κατοικούσες το σώμα σου και όλο το μέλλον ήταν για μας ανοιχτό.“
André Gorz

Σκηνοθεσία-Δραματουργία-Ερμηνεία: Παναγιώτης Εξαρχέας, Άρης Μπαλής,
Κορνήλιος Σελαμσής
Κατασκευή μουσικού περιβάλλοντος: Κορνήλιος Σελαμσής

Ευχαριστούμε θερμά τις εκδόσεις Άγρα (Εμπειρίκος, Ανδρέας. Γραπτά ή Προσωπική Μυθολογία: 1936-1946. Αθήνα: εκδ. Άγρα, 1991 //
Καββαδίας, Νίκος. Του πολέμου. Στο άλογό μου. Αθήνα: εκδ. Άγρα, 2009 //
Kleist, Heinrich von. 4 νουβέλες: Η Μαρκησία του Ο: Ο σεισμός στη Χιλή: Ο έκθετος: Η αγία Καικιλία ή η δύναμη της μουσικής· μτφρ. Θοδωρής Δασκαρόλης. Αθήνα: εκδ. Άγρα, 1991), τις εκδόσεις Ίκαρος (Χατζηλαζάρου, Μάτση. Ποιήματα: 1944-1985. Αθήνα: εκδ. Ίκαρος, 1989 // Εγγονόπουλος, Νίκος. “…και σ’ αγαπώ παράφορα”: γράμματα στη Λένα 1959-1967. Αθήνα: εκδ.
Ίκαρος, 1994 // Σεφέρης, Γιώργος. Αλληλογραφία 1936-1940 / Γιώργος Σεφέρης, Μαρώ Σεφέρη· επιμέλεια Μ. Ζ. Κοπιδάκης. Αθήνα: εκδ. Ίκαρος, 2005 //
Σεφέρης, Γιώργος. Μέρες Γ’: 16 Απρίλη 1934 – 14 Δεκέμβρη 1940. Αθήνα: εκδ. Ίκαρος, 1984), τις εκδόσεις Ποταμός (Gorz, André. Γράμμα στη Ντ.: Ιστορία ενός έρωτα· μτφρ. Σάντρα Βρέττα. Αθήνα: εκδ. Ποταμός, 2008), τις εκδόσεις Μελάνι (Γράμματα χωρισμού. Ανθολόγηση Έφη Φρυδά· μτφρ. Έφη Φρυδά. Αθήνα: εκδ. Μελάνι, 2003) και τις εκδόσεις Κέδρος, (Barthes, Roland. Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου· μτφρ. Βασίλης Παπαβασιλείου. Αθήνα: εκδ. Κέδρος, 2012) για την ευγενική παραχώρηση αποσπασμάτων από τα προαναφερθέντα βιβλία. Επίσης, με την ευγενική παραχώρηση των εκδόσεων Πατακη χρησιμοποιούνται επιστολές από το βιβλίο: Joyce, James. Γράμματα στη Νόρα· μτφρ. Κατερίνα Σχινά.
Αθήνα: εκδ. Πατάκη, 2013.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς τους μεταφραστές των εν λόγω κειμένων: Σάντρα Βρέττα, Θοδωρή Δασκαρόλη, Βασίλη Παπαβασιλείου, Κατερίνα Σχινά,
Έφη Φρυδά, καθώς και τους Εριέττη Εγγονοπούλου, Λεωνίδα Εμπειρίκο,
Έλγκα Καββαδία, Άννα Λόντου και Αλέξιο Σαββίδη
για την πολύτιμη υποστήριξή τους.

Φωτογραφίες: © Γιώργος Κυβερνήτης

Σονέτο 15

Όταν κοιτώ πως κάθε τι που μεγαλώνει
Για μια στιγμή στο τέλειο μένει
Και πώς το σύμπαν τούτο εικόνες μόνο κλείνει
Που μυστικά τα αστέρια τις επηρεάζουν,
Όταν κοιτώ πώς οι άνθρωποι είναι σαν λουλούδια
που ο ίδιος ουρανός τα ζει και τα σκοτώνει
κομπάζουν για την ομορφιά τους και πεθαίνουν
κ η μικρούλα τους θέση χάνεται από τη μνήμη,
Η σκέψη τότε της αστάθειας αυτής
αντίκρυ μου σε στήνει πάμπλουτο από νιάτα,
την ώρα που η φθορά κι ο σπάταλος Καιρός πασχίζουν
της νιότης σου τη μέρα να την κάμουν νύχτα.
Κι εγώ, σε πόλεμο με τον Καιρό για σένα,
απ΄ την αρχή σμιλεύω εκείνα που σου παίρνει.
(Μετάφραση Αλεξίου)

“Τον Ιανουάριο του 2018 παρουσίασα στην Οικία Κατακουζηνού την αφηγηματική παράσταση “Ο άντρας, η γυναίκα, η σκιά και άλλες ιστορίες για μεγάλους”, βασισμένη σε παραμύθια για τον έρωτα και την απώλεια, όπου απήγγειλα το σονέτο 15 του Σαίξπηρ στη μετάφραση του Στυλιανού Αλεξίου.
Λίγους μήνες μετά η επιμελήτρια της οικίας, η μουσειολόγος Σοφία Πελοποννησίου, μου πρότεινε να δημιουργήσω μια αφήγηση-ερμηνεία πάνω στα σονέτα που θα διαλέγαμε μαζί.
Για καιρό αλληλογραφούσαμε και κουβεντιάζαμε για το καθένα από αυτά με μεγάλη συγκίνηση.
Ήρθε η στιγμή να σας παρουσιάσουμε αυτό το κοινό όνειρο και σας καλούμε να το χαρείτε μαζί μας.”

Βασιλική Σαραντοπούλου
Κριτικές για την παράσταση

Απόσπασμα από τους kallitexnes.gr
Η κριτική μας:
Το σονέτο, ένα ποιητικό είδος το οποίο άνθισε στην Ιταλία τον 13ο αιώνα αρχικά μέσω του Πετράρχη, βρήκε μεγάλη απήχηση στο ευρωπαϊκό κοινό. Στο πρόσωπο του Σαίξπηρ βρίσκει έναν σαφώς πιο προσωπικό και σκοτεινό τρόπο έκφρασης
θα έλεγε κανείς, που προϊδεάζει με το βάθος του για τη γέννηση θεατρικών χαρακτήρων, όπως αυτός του Άμλετ.
Πάνω απ΄όλα όμως, ο Σαίξπηρ είναι μαγεία… Μια μαγεία που ξεκινά από τους ίδιους τους τίτλους των 22 αυτών σονέτων και στη συνέχεια διαχέεται
σαν ποιητικό ευωδιαστό άρωμα στους στίχους τους. Μόνο από τους στίχους,
μπορεί κάποιος να χτίσει ένα ξεχωριστό ποίημα και ιδού το πώς γίνεται αυτό:
«Όταν στις ώρες σιωπηλής και ήσυχης θλίψης/όπως στο θέατρο ένας μέτριος ηθοποιός/τα νιάτα πώς διαβαίνουν θα σου πει ο καθρέφτης/σε εμένα τον πικρό καιρό του χρόνου, βλέπεις/φτωχιά ψυχή μου, ψίχα αμαρτωλού πηλού/αχ,
σαν χειμώνας κρύος ήταν η απουσία/μόνο τα βλέφαρα όταν κλείνω,
βλέπω εγώ/να μη με κλάψεις έρωτά μου σαν πεθάνω».
«Για μένα αγάπη μου, ποτέ δε θα γεράσεις/αφού είμαι σκλάβος σου/να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή/πόσες φορές, ω μουσική μου, μουσική όταν παίξεις/δικό σου θέλημα είναι να κρατά η μορφή σου/κανένα εμπόδιο να ενωθούν πιστές καρδιές».
Φανταστείτε λοιπόν όλη αυτή τη μαγεία ειπωμένη από το στόμα της Βασιλικής Σαραντοπούλου, διανθισμένη με σκούρα μωβ και λιλά άνθη αμάραντου που μας μοίρασε και νιώσαμε ότι όπως και το φυτό αυτό, θα μπορούσαμε να κρατήσουμε
για πάντα μέσα μας φυλαγμένες τις εντυπώσεις
και τα δυνατά συναισθήματα που μοιράστηκε μαζί μας.
Μια πανέμορφη, ευθυτενής, αυστηρή μορφή με μαύρα ρούχα, μια έντονη παρουσία με χαρακτηριστική φωνή, που μας ταξίδεψε στο παρελθόν και μας έφερε σε επαφή με όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα που ελλοχεύουν στις κρυφές γωνιές του ψυχισμού μας και περιμένουν να φανερωθούν τις ώρες της μοναξιάς.
Η ποίηση δεν ξεκινά από τον νου, παρά μόνο από την καρδιά και οι λέξεις της καρδιάς είναι οι πιο βαθιές και ταυτόχρονα οι πιο αληθινές.
Η ηθοποιός μας είναι μια απύθμενη, απέραντη παρουσία, ένα πολύπλευρο ταλέντο που έχει τη δυνατότητα να αγγίξει μια τεράστια γκάμα ερμηνειών.

Αγγίζοντας παλιά αντικείμενα, παίζοντας νότες στο πιάνο, με νοσταλγία, θυμό, πίκρα και δάκρυα, η ηθοποιός μας πέρασε ολόκληρη ζωή μπροστά από τα μάτια μας και μας έκανε μέρος της. Ήρθαμε αντιμέτωποι με γνώριμες, δικές μας καταστάσεις. Είδαμε τον έρωτα, τον πόνο του αποχωρισμού, τη μοναξιά, το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου μπροστά από έναν καθρέφτη, αντιληφθήκαμε το εύθραυστο της ζωής και την παντοδυναμία του θανάτου με έναν εκπληκτικά ξεκάθαρο, γεμάτο ποιητική ένταση τρόπο. Μια απύθμενη, απέραντη παρουσία, ένα πολύπλευρο ταλέντο που έχει τη δυνατότητα να αγγίξει μια τεράστια γκάμα ερμηνειών, μια ερμηνεία που άγγιξε βαθιά και συγκίνησε στον μέγιστο βαθμό.
Την ευχαριστούμε βαθύτατα, της δίνουμε τα πιο θερμά συγχαρητήρια και της ευχόμαστε μόνο τα καλύτερα για το μέλλον, που είναι όλο δικό της!
Οι ίδιες ευχαριστίες αρμόζουν και στην κυρία Σοφία Πελοποννησίου για την εξαίρετη αυτή ιδέα και σύλληψη, μια και έδωσε έτσι τη δυνατότητα να αναδειχθεί τόσο το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της ερμηνεύτριας μας, όσο και το έργο του κορυφαίου δραματουργού μέσα από ένα κτίριο που μιλά με την ιστορία της ίδιας της Ελλάδας. Μακάρι στο μέλλον να μας προσφέρει ανάλογες ποιοτικές και παρόμοιες αξέχαστες στιγμές.
Εάν θέλετε να ζήσετε μια παράσταση σε ένα σπίτι-μουσείο, με μια κορυφαία ερμηνεύτρια να ανοίγει την ψυχή της με τα σονέτα του Σαίξπηρ, η Οικία Κατακουζηνού σας περιμένει στις 17 και 24 Φεβρουαρίου για να σας προσφέρει την αίσθηση του κάτι εντελώς διαφορετικού και νοσταλγικού στην καρδιά της Αθήνας. Όσο θα βλέπουν μάτια κι άνθρωποι αναπνέουν, το ίδιο θα αναπνέει και θα ζει και η ποίηση…
ελάτε λοιπόν να την γνωρίσετε και από κοντά!

https://www.kallitexnes.gr/theatre/idame-tin-parastasi-oso-tha-vlepoun-matia-ki-anthropi-anapneoun-ti-vasiliki-sarantopoulou-stin-ikia-katakouzinou/?fbclid=IwAR1DqUaDHDIR8Ms4T40hV2puP-7I_ep6plEmd-DUUC3TAbbZ5atWb_pSDpc

Απόσπασμα από την συνέντευξη της Βασιλικής Σαραντοπούλου

Ποιες δυσκολίες συναντήσατε μέχρι να φτάσετε την παράστασή τους στην Οικία Κατακουζηνού; Και ποια εργαλεία και τεχνικές μεταχειριστήκατε για τη σκηνική μεταφορά τους;

Μία ήταν η βασική δυσκολία και αφορά στην καλλιτεχνική μου ανασφάλεια να καταπιαστώ με ένα τόσο σπουδαίο έργο Τέχνης, όπως τα σονέτα του Σαίξπηρ. Σε αυτό ήταν καθοριστική η πίστη και η εμπιστοσύνη που μου έδειξε η Σοφία Πελοποννησίου, μετά την παρουσίαση της περσινής δουλειάς μου “ ο άντρας, η γυναίκα, η σκιά και άλλες ιστορίες για μεγάλους” στην Οικία Κατακουζηνού. Μη γνωρίζοντας με μέχρι τότε προσωπικά, σχεδόν ενστικτωδώς και με απίστευτη γενναιοδωρία μου πρότεινε να δημιουργήσω αυτή τη σκηνική σύνθεση, κάτι που εγώ μέχρι τότε δεν τολμούσα να διανοηθώ και με στήριξε σε όλη την πορεία της δημιουργικής διαδικασίας, δίνοντάς μου ωστόσο και απόλυτη ελευθερία.
Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο και την ευχαριστώ θερμά για αυτό.
Ως προς τα εργαλεία και τις τεχνικές, κύριο μέλημα μου ήταν να ακουστεί ο λόγος, να μην υπερκεραστεί δηλαδή εξαιτίας μιας σκηνικής ίσως φλυαρίας ή της δικής μου συγκινησιακής άποψης για αυτόν. Έπρεπε να βρεθεί μια ισορροπία τόσο ως προς τη γλαφυρή μεταφορά του όσο και ως προς τη δική μου προσωπική ερμηνεία και όλο αυτό να γίνει κοινός τόπος, να απευθυνθεί στους θεατές. Το δεύτερο ήταν να χρησιμοποιηθεί το σαλόνι της Οικίας Κατακουζηνού, ως χώρος δημιουργίας σε παρόντα χρόνο. Οι θεατές επισκέπτονται αυτό το σπίτι που σε κάθε γωνιά του μυρίζει Τέχνη και καλούνται να παρακολουθήσουν μία μοναχική διαδικασία συνομιλίας με κάτι που από την αρχή μέχρι το τέλος λείπει, είναι απόν ως φυσική παρουσία, αλλά υπάρχει ολοζώντανο μέσα στη μνήμη, διαδικασία που ακολουθούν όλοι οι καλλιτέχνες και περισσότερο ίσως οι ποιητές. Τέλος, ήθελα να υπάρχει ένα κυκλικό σχήμα στην παράσταση, τόσο σκηνικά, όσο και από τη θεματολογία των σονέτων. Η παράσταση να ξεκινά και να τελειώνει με μια ομολογία αγάπης.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Στα επόμενα σχέδια είναι η ενασχόληση με ένα κείμενο, αγαπημένο από την εφηβεία μου αλλά μάλλον είναι λίγο νωρίς να μιλήσω για αυτό. Προς το παρόν είμαι απολύτως επικεντρωμένη στα σονέτα, καθώς είναι πραγματικά μεγάλη πρόκληση για μένα και την αφουγκράζομαι παράσταση την παράσταση. Σχεδιάζουμε με τη Σοφία Πελοποννησίου να συνεχιστούν οι παραστάσεις
και τον επόμενο χρόνο στην Οικία Κατακουζηνού.

https://left.gr/news/einai-epeigon-na-agapisoyme?fbclid=IwAR3RO6GkJwtrQVpqf0BvFPGaiQF4UWHLe65pdI_IKtoNdwJCzkHelZB_6Ms

***

Θα ακουστούν τα ακόλουθα σονέτα:

Νο 23 : όπως στο θέατρο ένας μέτριος ηθοποιός, Αλεξίου
Νο 25: όσοι έχουν εύνοια αστέρινη, ας καυχιούνται, Ρώτας
Νο 128: Πόσες φορές, ω μουσική μου, μουσική όταν παίζεις, Αλεξίου
Νο 104: Για μένα αγάπη μου ποτέ δεν θα γεράσεις, Αλεξίου
Νο 18: Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή, Αλεξίου
Νο 97: Αχ, Σαν χειμώνας κρύος ήταν η απουσία, Αλεξίου
Νο 34: Γιατί μου υποσχέθηκες μια μέρα τόσο ωραία; Ζαφειροπούλου
Νο 61: Δικό σου θέλημα είναι να κρατά η μορφή σου, Αλεξίου
Νο 57: Αφού είμαι σκλάβος σου, Ρώτας
Νο 43: Μόνο τα βλέφαρα όταν κλείνω βλέπω εγώ, Αλεξίου
Νο 44: Αν η θαμπή μου τούτη σάρκα ήταν σκέψη, Αλεξίου
Νο 146: Φτωχιά ψυχή μου, ψίχα αμαρτωλού πηλού, Ρώτας
Νο 66: Κουράστηκα.το θάνατο να μ αναπαύσει κράζω, Ζαφειροπούλου
Νο 71: Να μη με κλάψεις έρωτά μου σαν πεθάνω, Αλεξίου
Νο 73: Σε εμένα τον πικρό καιρό του χρόνου βλέπεις, Αλεξίου
Νο 30: Όταν στις ώρες σιωπηλής και ήσυχης θλίψης, Αλεξίου
Νο 65: Αφού χαλκός και πέτρα και στεριά και κύμα, Αλεξίου
Νο 16 Όμως γιατί δεν πολεμάς με κάποιον τρόπο, Αλεξίου
Νο 116: Κανένα εμπόδιο να ενωθούν πιστές καρδιές, Ρώτας
Νο 15: Όταν κοιτώ πως κάθε τι που μεγαλώνει, Αλεξίου
Νο 77: Τα νιάτα πως διαβαίνουν θα σου πει ο καθρέφτης, Αλεξίου

Ημερομηνίες και ώρες Παραστάσεων:
Σάββατο 
2 & 9 Μαρτίου
στις 17:00

Πληροφορίες κρατήσεις στο τηλέφωνο: 6932643879
και στο info@katakouzenos.gr

Ευχαριστούμε θερμά τις ακόλουθες εκδόσεις για τη σύμφωνη γνώμη τους:
 
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΙΓΜΗ,  για τις μεταφράσεις του Στυλιανού Αλεξίου
ΕΚΔΟΣΕΙΣ GUTENBERG, για τις μεταφράσεις της Λένιας Ζαφειροπούλου
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, για τις μεταφράσεις του Βασίλη Ρώτα 

“ Όσο θα βλέπουν μάτια και άνθρωποι αναπνέουν…”

Θεατρική σύνθεση – work in progress βασισμένη σε μια επιλογή από τα σονέτα του Σαίξπηρ.

Η ηθοποιός Βασιλική Σαραντοπούλου, διαβάζει, αφηγείται και ερμηνεύει 22 σονέτα του Σαίξπηρ σε μια πρωτότυπη θεατρική σύνθεση, φτιαγμένη αποκλειστικά για την Οικία Κατακουζηνού.

Το σονέτο είναι ένα είδος ερωτικής ποίησης με σταθερή στιχουργική μορφή που εμφανίστηκε στην Ιταλία τον 13ο αιώνα.
Τα άτιτλα, 154 στο σύνολο, σονέτα του Σαίξπηρ θεωρούνται αριστουργήματα της παγκόσμιας ποίησης, αναδεικνύοντας την ποιητική μεγαλοφυΐα του σπουδαίου δημιουργού.
Αν και φαίνεται να προορίζονταν για ένα στενό κύκλο ακροατών, εκδόθηκαν το 1609, ως τα τελευταία μη δραματικά έργα του, όταν πια ο ίδιος ήταν καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός.
Τα περισσότερα απευθύνονται σε έναν νεαρό άντρα, ενώ στα υπόλοιπα εμφανίζεται σαν αντικείμενο πόθου η μαύρη κυρία, η μελαχρινή με την παράξενα ελκυστική προσωπικότητα, αντίθετα με τα πρότυπα ομορφιάς και ήθους της ελισαβετιανής εποχής.
Η πραγματική ταυτότητα των προσώπων αυτών παραμένει μυστηριώδης.

Τα σονέτα του Σαίξπηρ περιέχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία, τη βιωμένη εμπειρία του ποιητή.
Υπέροχες ποιητικές εικόνες, με διπλά νοήματα και λεπτές αποχρώσεις, μεταφέρουν την αγωνία της ανθρώπινης ύπαρξης απέναντι στο εφήμερο της νιότης, την ομορφιά και την απελπισία του έρωτα και βέβαια το Χρόνο που όλα τα αλλοιώνει και ίσως μόνο μέσα από την Τέχνη μπορεί να νικηθεί.
“Όσο θα βλέπουν μάτια κι άνθρωποι αναπνέουν” οι στίχοι αυτοί θα ζουν κι εσύ θα ζεις μαζί τους

Η παράσταση επιχειρεί να αποδώσει τον ποιητικό λόγο των σονέτων με ευαισθησία και αμεσότητα.
Με μουσική από την Ελισαβετιανή εποχή μέχρι και σήμερα και κάποια σκηνικά αντικείμενα – σύμβολα, ένα ρολόι, έναν καθρέφτη και ένα άδειο ρούχο προσπαθεί να δημιουργήσει μία μοναχική, προσωπική περιοχή μέσα στην οποία εργάζεται ο καλλιτέχνης και βέβαια έναν τόπο συνάντησης με το κοινό.

Βασιλική Σαραντοπούλου

Μετάφραση: Στυλιανός Αλεξίου, Λένια Ζαφειροπούλου, Βασίλης Ρώτας

Ιδέα – Σύλληψη – Έρευνα υλικού: Σοφία Πελοποννησίου
Επιλογή – Σύνθεση – Ερμηνεία: Βασιλική Σαραντοπούλου

Με την ευγενική χορηγία

Οικία Κατακουζηνού, Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4, 5ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος

Κρατήσεις: 6942 220045
info@katakouzenos.gr

Ώρα έναρξης: 21:15
Διάρκεια: 65′

Μια συνάντηση του Λυσία με τον Ντεγκά.
Ο λόγος Υπέρ του αδυνάτου στο στόμα της Μικρής χορεύτριας δεκατεσσάρων ετών.
Ένας ανάπηρος, μπροστά στη Βουλή, κατηγορούμενος, αγωνίζεται για την αξιοπρέπεια που δικαιούται.
Μια μαθητευόμενη χορεύτρια εκτίθεται σαν «τέρας» μέσα στο κλουβί, ερήμην της.
Είναι μικροί, ταπεινοί, ουσιαστικά ανώνυμοι. Θα κατηγορηθούν για αυθάδεια, αλαζονεία.

Αλλά στέκουν στα πόδια τους και «εκτίθενται», από θέση ασθενή, αξιώνοντας προσοχή, σεβασμό, χώρο. Αναγκασμένοι να υπερασπιστούν μόνοι τον εαυτό τους (αυτή βουβά, αυτός με δάνεια ευφράδεια), διεκδικούν μια θέση κάτω από τον ήλιο.

Ο λόγος Υπέρ αδυνάτου του Λυσία γράφτηκε μετά την πτώση των Τριάκοντα Τυράννων (403 π.Χ.) και εκφωνήθηκε στη Βουλή των Αθηναίων, από έναν ανάπηρο και άπορο (αδύνατο) πολίτη, για να υπερασπιστεί το δικαίωμά του στο επίδομα που του παρείχε η πόλη.

Το γλυπτό Μικρή χορεύτρια δεκατεσσάρων ετών του Ντεγκά εκτέθηκε πρώτη φορά το 1881 στο Salon des Indépendants μέσα σε μια γυάλινη προθήκη, όπως τα «αξιοπερίεργα» των Μουσείων Φυσικής Ιστορίας.
Η «ασχήμια» του προκάλεσε σκάνδαλο στο φιλότεχνο κοινό. Το έργο σηματοδότησε βαθιά ρήξη στην ιστορία της γλυπτικής.

Η παράσταση αρθρώνεται σε τρία επίπεδα που τέμνονται, τον ηθοποιό / περφόρμερ, τον «υπόδικο» και το έκθεμα. Κοινό στοιχείο, η εκούσια, η αναγκαστική και η διαμεσολαβημένη έκθεση. Και η διεκδίκηση του ατομικού χώρου. Μια συνάντηση ανάμεσα στον ερμηνευτή, τον ανάπηρο και το κέρινο ομοίωμα που ερευνά τα όρια της τέχνης, της δημοκρατίας και της ανθρώπινης κατάστασης.

Ο Υπέρ αδυνάτου λόγος του Λυσία αποτελεί λαμπρό δείγμα χρήσης του ορθού λόγου που θα κυριαρχούσε για τους επόμενους πολλούς αιώνες κατά τη δόμηση και την άνθηση του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.

Το γλυπτό Μικρή χορεύτρια του Ντεγκά συνιστά ένα από τα πρώτα δείγματα τέχνης που μιλά για την κατάρρευση των αξιών και της εικόνας του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού και των προβλημάτων που δημιούργησε αυτός ο πολιτισμός.

Κείμενο: Λυσίας κ.ά.
Μετάφραση: Δήμος Σπαθάρας (Λυσίας, Υπέρ του αδυνάτου)
Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Θοδωρής Τσαπακίδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Μουσική: Λάμπρος Πηγούνης
Χορογραφία: Δημήτρης Ράπτης
Φωτισμοί – Video teaser: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Ρήγα
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης
Φωτογραφίες: Δημήτρης Γερακίτης – Νικόλας Μαναίος
Αφίσα – Κάρτα: Dennis Spearman
Ερμηνεία: Δημήτρης Ράπτης – Δέσποινα Σαραφείδου

Παραγωγή: Εταιρεία θεάτρου 1+1=1

Η παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠΠΟΑ για την περίοδο 2017-18.

Στην παράσταση ακούγονται αποσπάσματα των έργων:

Η πόλη από την έκδοση Λούλα Αναγνωστάκη, Η τριλογία της πόλης [Η διανυκτέρευση – Η πόλη – Η παρέλαση], Κάπα Εκδοτική | Η λοκαντιέρα από την έκδοση Κάρλο Γκολντόνι, Η λοκαντιέρα, μτφρ. Αντώνη Σακελλαρίου, Δωδώνη | Ο γλάρος από την έκδοση Άντον Τσέχωφ, τ. Α΄: Ο γλάρος – Θείος Βάνιας – Πρόταση γάμου – Η αρκούδα, μτφρ. Λυκούργου Καλλέργη, Δωδώνη

Ευχαριστίες  στις εκδόσεις ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ και τις εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ, τον κ. Λάζο και την κ. Καλλέργη, για την ευγενική παραχώρηση της άδειας χρήσης τους.

http://epohi.gr/οι-πέραν-του-ενός-αδύνατοι/

https://goo.gl/DxyFxA

https://www.theatromania.gr/kritiki-gia-tin-parastasi-yper-adynatou/

http://fractalart.gr/yper-adynatoy/

«Διαβάζοντας την «Εφημερίδα των Κυριών» πιο πολύ θαυμάζεις το μεγαλείο της προσφοράς και το τι θα πει πάθος κι αγάπη κι ενθουσιασμός και πίστη σε μια ιδέα, τι θα πει να πετάς στα ουράνια σαν ένας ερωτευμένος έφηβος και μαζί σου να πετάει η ομάς!»

Ένα θρυλικό έντυπο μιας τεράστιας προσωπικότητας του 19ου αι , συγκινεί και εμπνέει μία σύγχρονη τραγουδοποιό, ώστε να δημιουργήσει μια παράσταση.

«Η Εφημερίς των Κυριών», που εξεδόθη για πρώτη φορά στις 8 Μαρτίου του 1887 από την Καλλιρρόη Παρρέν, ξαναδιαβάζεται από την Ευσταθία σε μια παράσταση μετά μουσικής.
Η πρώτη εφημερίδα φτιαγμένη από γυναίκες για γυναίκες. Γυναίκες μιας άλλης εποχής, χωρίς βασικά δικαιώματα, μην έχοντας πρόσβαση στη μόρφωση και καμία εξουσία πάνω στον εαυτό τους.

Στην παράσταση δεσπόζουν κείμενα της εφημερίδας γραμμένα από την πένα της εκδότριάς της, Καλλιρρόης Παρρέν, της πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας η οποία με την Εφημερίδα της συνετέλεσε στην αφύπνιση του γυναικείου φύλου στην Ελλάδα.

Η ηθοποιός Ανδρομάχη Μαρκοπούλου, ούσα μυημένη εδώ και χρόνια στη μαγεία της ανάγνωσης της Εφημερίδος , ταυτίζεται με την Καλλιρρόη Παρρέν και γίνεται σιγά σιγά η φωνή της που διασχίζει τους αιώνες για να έρθει στα δικά μας αυτιά.

Ο Χάρης Μπότσης στο πιάνο, εμπλέκεται μουσικά με την υπέροχη ελληνική γλώσσα της Εφημερίδος των Κυριών αντιπαραθέτοντας παλιές και σύγχρονες μελωδίες μέχρι να φτάσει στο «τώρα», στα τραγούδια της Ευσταθίας.

Κι όλα αυτά λαμβάνουν χώρα τα Σάββατα του Νοεμβρίου και το πρώτο του Δεκεμβρίου το απόγευμα, στην οικία Κατακουζηνού, ένα από τα πρώτα φιλολογικά σαλόνια της Αθήνας, σαν αυτό που είχε και η ίδια η Καλλιρρόη Παρρέν, μια εποχή που τα φιλολογικά σαλόνια έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πνευματικής εξέλιξης της νεώτερης Ελλάδος.

Έρευνα, σύνθεση κειμένων, πρωτότυπα κείμενα και μουσική: Ευσταθία
Σκηνοθετική επιμέλεια: Ανδρομάχη Μαρκοπούλου
Πιάνο: Χάρης Μπότσης
Μουσική επιμέλεια: Ευσταθία, Χάρης Μπότσης

Παίζουν: Ευσταθία, Ανδρομάχη Mαρκοπούλου, Χάρης Μπότσης

Οργάνωση παραγωγής : The Black Duck Multiplarte

Ευγενική χορηγία: Ο δρόμος του τσαγιού

4,11,18,25 Νοεμβρίου κ 2 Δεκεμβρίου 2017 στις 18.30

Οικία Κατακουζηνού, Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4, 5ος όροφος Πλατεία Συντάγματος

Για κρατήσεις θέσεων στο: info@katakouzenos.gr