Έκθεση

ΣΟΦΙΑ ΖΑΡΑΡΗ: AL ZEKRA

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: ΠΕΜΠΤΗ 7 ΜΑΪΟΥ 2026 | 18:30 – 21.00

επιμέλεια και κείμενο: Κώστας Πράπογλου

Η έκθεση Al Zekra της Σοφίας Ζαράρη στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού χαράσσει ένα ταξίδι μνήμης και σώματος. Η αραβική λέξη που αποδίδεται ως «μνήμη» μεταλλάσσεται σε φορέα γνώσης και αποτύπωμα που επανεμφανίζεται μέσα στην ύλη.

Η πρακτική της Ζαράρη κινείται μέσα από συνδέσεις με πρόσωπα, γενεαλογίες, θαλάσσιες διαδρομές και μετακινήσεις. Διαφορετικοί τόποι και χρόνοι εγγράφονται σε μια κοινή σφαίρα, με την Αρχαία Αθήνα, την Κάσο, το Σουέζ, την Αίγυπτο και το παρόν να σχηματίζουν αλλεπάλληλες στρώσεις ενός ενιαίου εσωτερικού ορίζοντα.

Αφετηρία της έκθεσης αποτέλεσε ένα κρανίο νεαρού ζώου, το οποίο ενεργοποίησε μια πορεία φροντίδας και επεξεργασίας. Γύρω από αυτόν τον πυρήνα, τα έργα χτίζονται πάνω σε οστά που δένονται με νήματα, χάντρες, υφάσματα, μέταλλα, πέτρες και φωτογραφικά αποσπάσματα. Οι επιφάνειες μετατρέπονται σε πεδία επανεγγραφής. Η αφή, η επιθυμία και η ανάγκη προστασίας αποκτούν νέα υλική υπόσταση.

Το οστό αναδύεται ως υποδοχέας μνήμης και μεταβίβασης. Τα έργα εγκιβωτίζουν στοιχεία οικογενειακής συνέχειας, μέσα από διαδικασίες που παραπέμπουν στην ανακατασκευή μιας πολυσύνθετης εμπειρίας, ως ένα ιδιότυπο τάμα.

Κάθε μορφή αποκτά έναν δικό της πυρήνα νοήματος.

Τα έργα της έκθεσης στέκονται σαν σκεύη προστασίας και διατήρησης, σε επαφή με το ασυνείδητο. Η ύλη ενσωματώνει τον χρόνο και κάθε επιφάνεια διατηρεί μέσα της το ίχνος της ζωής. Η μνήμη γεννιέται ως παρουσία μέσα από τη χειρονομία και τη σμίξη των υλικών.

Πληροφορίες Έκθεσης
 Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού
Λεωφόρος Βασιλίσσης Αμαλίας 4
[5^ος όροφος], Αθήνα 105 57 |
Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Σύνταγμα

ΩΡΑΡΙΟ ΕΚΘΕΣΗΣ
Τετάρτη [13/5, 20/5, 27/5, 3/6]: 17.30 – 19.30
Παρασκευή [15/5, 22/5, 29/5, 5/6]: 17.30 – 19.30

Σας περιμένουμε με χαρά!

Αγαπητοί φίλοι,

Το Σάββατο 31 Ιανουαρίου στις 17.30 εγκαινιάζεται
στο οικία Κατακουζηνού η έκθεση

«Κήπος Περίκλειστος»

με έργα του εικαστικού Λεωνίδα Μιχαλάκου.

Ο καλλιτέχνης στη νέα του ατομική έκθεση παρουσιάζει δεκατρία ζωγραφικά έργα μικρών διαστάσεων και δύο γλυπτά.

Η μοναδικότητα και η σπανιότητα αυτών των έργων συνίστανται στα εξής στοιχεία: Την θεματογραφία, τα υλικά και την τεχνική.

Παλιά ξύλα που ο Λεωνίδας Μιχαλάκος συλλέγει με σπουδή και ευλάβεια, γίνονται η βάση, ο καμβάς πάνω στον οποίο δημιουργούνται περίτεχνα παλίμψηστα μνήμης και ιστορίας, τα οποία παραπέμπουν στις τοιχογραφίες και τα δάπεδα των βυζαντινών ναών της Μάνης.

Ο τίτλος της έκθεσης διόλου τυχαίος. Στο σύνολο τους τα έργα που παρουσιάζει ο Λεωνίδας Μιχαλάκος συνθέτουν έναν μαγικό – ονειρικό κήπο που περικλείει αιώνες παράδοσης και ιστορίας.

Αλλά και το κάθε έργο ξεχωριστά είναι ένας μικρός κήπος που περικλείεται από περίτεχνα σύμβολα ή από στίχους μανιάτικων μοιρολογιών γραμμένων στην βυζαντινή γραφή.

Το παραλληλόγραμμο σχήμα το οποίο ενυπάρχει στο κέντρο των έργων μέσα στο οποίο εξελίσσεται ο «κήπος», περιβάλλεται από μαιάνδρους, οδοντωτές ταινίες, καφασωτά, υπέρθυρα, και άλλα στοιχεία που συναντά κανείς στους αναγραφόμενους ναούς.

Το κάθε έργο ένα σπουδαίο ντοκουμέντο που περιγράφει μοναδικά την άρρηκτη σχέση και τη συνέχεια του χώρου και του χρόνου. Του χώρου στον οποίο δημιουργήθηκαν – τη Μάνη – και του χρόνου που πέρασε από την εποχή της αρχαιότητας μέχρι σήμερα.

Αφετηρία αυτών των έργων είναι οι περίφημοι βυζαντινοί ναοί της Μάνης. Ο Λεωνίδας Μιχαλάκος εμπνέεται από την περιήγηση του σε αυτούς.

Συλλέκτης αναμνήσεων και υλικών ο καλλιτέχνης αναζητά τα παλιά ξύλα του σε αναπαλαιώσεις παλιών σπιτιών ή στα σκουπίδια που έχει πεταχτεί μια παλιά κασέλα και στη συνέχεια τα «σμίγει» με μοναδική μαεστρία με τα άλλα πολύτιμα υλικά του, χρυσό αργυρό και αυγοτέμπερα για να δημιουργήσει μικρά αριστουργήματα που το κάθε ένα από αυτά αφηγείται με λυρισμό τη δική του ιστορία.

Τα μαθήματα παλαιογραφίας στη διάρκεια των οποίων ο καλλιτέχνης εντρύφησε και έμαθε να ερμηνεύει τη βυζαντινή γραφή, τον ώθησαν να ενσωματώσει στα έργα του στίχους από μανιάτικα μοιρολόγια γραμμένους με τη βυζαντινή τεχνοτροπία.

Όταν ξεκίνησε δεν ήξερε που θα βρει τα ειδικά χαρτιά και τις πένες που χρειάζεται γι’ αυτό. Εξερευνητής της ιστορίας και της τέχνης, ταπεινός «προσκυνητής» των βυζαντινών ναών της Μάνης , ξεκίνησε από το «μηδέν» για να διεκπεραιώσει το έργο του. Να δώσει καλλιτεχνική μορφή στο όραμα του.

Στη διάρκεια αυτής της μεγάλης διαδρομής έμεινε πιστός σε δύο στόχους: Να παραμείνει αληθινός και να εξελίσσει διαρκώς την τέχνη και την τεχνική του.

Τα έργα που θα δούμε στην έκθεση «Κήπος Περίκλειστος» είναι σύγχρονα πολυδιάστατα μνημεία μιας μακραίωνης παράδοσης και χιλιάδων χρόνων ιστορίας. Έχουν εικόνα, «ήχο» και οσμή.

Περιηγούμενος ο θεατής στην έκθεση θα «ακούσει» τις ιστορίες που αφηγούνται τα μανιάτικα μοιρολόγια που περιγράφουν γλαφυρά πώς θα είναι η ζωή στο επέκεινα. Πώς είναι οι «παραδείσιοι» κήποι. Θα αισθανθεί την μυρωδιά του παλιού ξύλου και του λιβανιού από τους βυζαντινούς ναούς. Θα δει εικόνες μοναδικής αισθητικής και ομορφιάς δημιουργημένες με μεράκι , ζήλο και δέος από τον Λεωνίδα Μιχαλάκο. Θα ζήσει ξανά τους θρύλους και τους μύθους της Μάνης και του Βυζαντίου.

Η έκθεση συμπληρώνεται από δύο γλυπτά:
«Κεφάλι κόρης με χρυσό σκουλαρίκι» σε μανιάτικη πέτρα.
«Τάμα»: Ξύλο ορείχαλκος και μελισσοκέρι.

Επίσης την έκθεση συμπληρώνουν δύο υπέροχα έργα σε χειροποίητο κινέζικο χαρτί. Το πρώτο έργο είναι το ποίημα του Νίκου Γκάτσου «Μανιάτικος Εσπερινός» γραμμένο με κεφαλαιογράμματα Βυζαντινής γραφής και κοσμημένο με βυζαντινά σύμβολα από τα θρησκευτικά χειρόγραφα του Βυζαντίου το δεύτερο το ποίημα του Λευκάδιου Χερν,

«Είμαι εγώ ο ένας:» γραμμένο και κοσμημένο με τον ίδιο τρόπο.

Η επιμελήτρια της έκθεσης μουσειολόγος, Σοφία Πελοποννησίου-Βασιλάκου, τοποθέτησε τα έργα του Λεωνίδα Μιχαλάκου στον φιλόξενο και ζεστό χώρο του Ιδρύματος Κατακουζηνού με σεβασμό και σπουδή έτσι ώστε να αφήσει να εξελιχθούν αρμονικά στο ιδιαίτερο εικαστικό σύμπαν του Λεωνίδα Μιχαλάκου οι μύθοι που αφηγούνται τα μοναδικά του έργα.

Ένα σπίτι μουσείο με τη γοητεία και την ιστορία της γενιάς του ’30 στην καρδιά της Αθήνας, το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, ήταν ο ιδανικός χώρος για να φιλοξενηθούν τα έργα του Λεωνίδα Μιχαλάκου.

Ο καλλιτέχνης σημειώνει για την έκθεση:

«Κατάγομαι από την προσηλιακή Μάνη και τα τελευταία χρόνια ζω και εργάζομαι στον Κότρωνα. Συχνά μου αρέσει να επισκέπτομαι τους περίφημους βυζαντινούς ναούς – μνημεία 11ος – 13ος αιώνας που κατακλύζουν την περιοχή από το άκρο Ταίναρο έως και τα όρια της πόλης της Καλαμάτας.

Είναι ναοί – μνημεία οικοδομημένοι στο ανθρώπινο μέτρο, με βαθύ θρησκευτικό αίσθημα και μεγάλη ταπεινότητα. Καμιά υπερβολή, πουθενά και ας βλέπεις σε κάποιον ένα ρωμαϊκό ανάγλυφο ή αλλού μια ελληνιστική επιγραφή «ΑΥΓΗ ΧΑΙΡΕ», τοποθετημένη ανάποδα διότι έτσι βόλευε τον μάστορα, ή παραδίπλα αρχαία κιονόκρανα ενταγμένα άριστα στην εξωτερική τοιχοποιία ώστε να δημιουργούν ένα τόσο ιδιαίτερο σύμπαν.

Δεν έχω δε λόγια να εκφράσω το δέος που σε κατακλύζει κάθε φορά που επισκέπτομαι έναν από αυτούς τους ναούς που ευτυχώς σήμερα παραμένουν ανοιχτοί. Κατάγραφοι από άκρη σε άκρη σου δημιουργούν το αίσθημα -Παραδείσιας Χάρης, αισθάνεσαι ότι δεν είσαι ένας απλός επισκέπτης, αλλά ένας ευλογημένος προσκυνητής.

Ως εκ τούτου το θέμα των έργων είναι εμπνευσμένο από τις τοιχοποιίες και τα δάπεδα αυτών των περίφημων βυζαντινών ναών -μνημείων. Τα δε ξύλα που χρησιμοποιώ για τα έργα είναι και αυτά είτε από την προσπάθεια αναπαλαίωσης του πατρικού σπιτιού ή από κάποια κασέλα που την έβγαλαν για πέταμα, σε κάθε περίπτωση υλικό σε δεύτερη χρήση.

Στην διάρκεια των σπουδών μου παρακολούθησα μαθήματα παλαιογραφίας και αισθάνθηκα ευτυχής γι αυτό διότι πάντα με ”κέντριζαν” τα βυζαντινά χειρόγραφα που βεβαίως τότε δεν καταλάβαινα τίποτα απολύτως από όσα λέγανε.

Η σκέψη να αποδώσω μανιάτικα μοιρολόγια μέσα από όλο αυτό, προέκυψε, από εσωτερική ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης αργότερα.

Έχει την σημασία του φαντάζομαι ότι μεγάλωσα μέσα στην παραμυθία των μοιρολογιών και των θρύλων της Μάνης…

Αν μπορώ να ισχυριστώ κάτι γύρω από αυτόν τον ”δρόμο” και σε αυτό είμαι αληθινός είναι μόνον τούτο: Ότι μου ανήκει η πατρότητα της σκέψης.»

Info

Κήπος Περίκλειστος – Ατομική έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής του Λεωνίδα Μιχαλάκου

https://www.naftemporiki.gr/culture/arts/2061807/mythoi-tis-manis-kai-i-istoria-toy-vyzantioy-xetyligontai-sta-monadikis-aisthitikis-erga-toy-leonida-michalakoy/

Οικία Κατακουζηνού
Β. Αμαλίας 4, 105 57, Σύνταγμα, Αθήνα (5ος όροφος)

Εγκαίνια: Σάββατο 31 Ιανουαρίου 17.30-20.00

Διάρκεια έκθεσης:
31 Ιανουαρίου – 27 Φεβρουαρίου

Μέρες και ώρες λειτουργίας:
Τετάρτες 4, 11, 18 και 25 Φεβρουαρίου, 17:30-19:30
Παρασκευές 6, 13, 20 και 27 Φεβρουαρίου. 17:30-19:30

Εγκαίνια Τρίτη 16 Απριλίου 18:30-20:30.
Η έκθεση θα είναι ανοικτή για το κοινό και τις ακόλουθες ημέρες και ώρες: Πέμπτη 18/4, Τρίτη 23/4, Τετάρτη 24/4 και Πέμπτη 25/4 και ώρα 18:00-20:00. Διεύθυνση: Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4 (5ος όροφος), Σύνταγμα Αθήνα.

Εγκαινιάζεται την Τρίτη 16 Απριλίου και στις 18:30 στην οικία Κατακουζηνού, η νέα προσωπική εικαστική πρόταση του ζωγράφου Μιχαήλ Βακαλούλη (Vakas) με τίτλο Ceramics 45. O εικαστικός παρουσιάζει στο Αθηναϊκό κοινό τα συλλεκτικά κεραμικά που δημιούργησε και φιλοτέχνησε με πρίσμα τα τοπόσημα εκθέματα ανά τον κόσμο. Η έκθεση θα είναι η απαρχή μια εικαστικής διαδρομής μεταξύ Ελλάδας και Εξωτερικού.

Η  Σοφία Ε. Πελοποννησίου-Βασιλάκου, μουσειολόγος και επιμελήτρια της οικίας Κατακουζηνού, αναφέρει στο καλαίσθητο τεύχος για τα κεραμικά τα εξής:

«Και έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον, χουν από της γης, και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής, και εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν».

Με χώμα, νερό, φωτιά και αέρα έφτιαξε ο Θεός τον άνθρωπο και οι άνθρωποι με την ίδια τεχνική αιώνες τώρα, φτιάχνουν τα δικά τους δημιουργήματα που μπορεί να μην έχουν πνοή, αλλά ξέρουν πώς να διηγούνται ιστορίες. Άλλωστε, χάρη και στις πήλινες πινακίδες που αντέχουν όσο τίποτα στο χρόνο, σώθηκε η γνώση, τα ήθη και τα έθιμα, διαδόθηκε η αλφάβητος και δημιουργήθηκαν τα βιβλία. Με τον πηλό ο άνθρωπος μπόρεσε να εκφράσει τα συναισθήματά του, να διαδώσει τον πολιτισμό του, να διαφυλάξει τα μυστικά του, να κρατήσει μακριά το «κακό». Για αυτό και η τέχνη της κεραμικής είναι τόσο κοντά στη ψυχή όλων μας, ανακαλεί παιδικές μνήμες, μας είναι οικεία αλλά και θαυμαστή μια που, σχεδόν από το τίποτα, δημιουργεί κανείς ολόκληρους κόσμους. Αυτή την αρχαία τέχνη υπηρετεί

και ο Μιχαήλ Βακαλούλης (Vakas) και όπως λέει ο ίδιος χαρακτηριστικά: 

«αφορμή και έμπνευση ήταν όλα αυτά τα στοιχεία που ο άνθρωπος έκανε από την απαρχή του ανά τον κόσμο είτε για να τον εξυπηρετήσει είτε ως θρησκευτικά σύμβολα. Η αποδόμηση της ύλης και η επαναδιαπραγμάτευση του σώματος του κάθε συμβόλου ήταν ο πρωταρχικός σκοπός μου σε συνάρτηση με την προσωπική μου εικαστική αναφορά». 

Με μεγάλη χαρά το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Α. & Λ. Κατακουζηνού, και εγώ προσωπικά, φιλοξενούμε τα έργα του στην οικία Κατακουζηνού.
Μια σειρά έργων που εμπνέονται από την σύμβολα της παγκόσμιας τέχνης, από πολιτισμούς, έθιμα, θρησκείες και παραδόσεις θυμίζουν σε όλους μας αυτά που μας ενώνουν, την ανθρώπινη ψυχή και μοίρα που είναι πάντα κοινή για όλους.

Ας τα χαρούμε και ας ταξιδέψουμε μαζί τους στις ιστορίες που μας διηγούνται…

Στην έκθεση Βιβλιόπτερα ή η Βιβλιοθήκη των Επιθυμιών, η Demi Kaia παρουσιάζει, σε επιμέλεια της Έφης Φαλίδας, περισσότερα από 60 βιβλία από τη συλλογή των προσωπικών της αναγνωσμάτων, από τις φοιτητικές της σημειώσεις, μέχρι βιβλία που διάβασε και ζωγράφισε πάνω τους πριν λίγες ημέρες.

Τα Βιβλιόπτερα φτερουγίζουν γύρω από τις σιωπές. Κάθε βιβλίο, μυθιστόρημα, δοκίμιο στοχασμού, ποιητική συλλογή πάνω στο οποίο παρεμβαίνει η καλλιτέχνης και οικειοποιείται μεταμορφώνοντας το σε έργο της προβάλλει την ανθρώπινη φύση στο φάσμα των πιο υψηλών αλλά και χαμηλών δονήσεων της. Με αφετηρία το μυθιστόρημα του Georges Bataille «Η Ιστορία του Ματιού» (εκδ. Άγρα), τα γραπτά του Μαρκήσιου de Sade, το προφητικό «Πεθαίνω σαν Χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη, η Demi Kaia καταδύεται στο χάος της βίας και της οδύνης.

Οι αναγνώστες και το φιλότεχνο κοινό καλούνται να συμπληρώσουν εκείνο που προσφέρουν οι ζωγραφικές χειρονομίες της, να μαντέψουν τι συμβαίνει πάνω από τις γραμμές, στο περιθώριο των σελίδων. Να ακούσουν όσα οι χαρακτήρες της αδυνατούν να εκφράσουν ρητά, αλλά δείχνουν με τη βίαιη ομορφιά τους.

Απρίλιος
Παρασκευή 28/4
17:30-19:30
Σάββατο 29/4
13:00-15:00

Μάϊος
Τρίτη  & Πέμπτη: 2 & 9, 4 & 11
17.30-19.30
Σάββατο: 6 & 13
13:00-15:00

Οικία Κατακουζηνού
Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4
5ος όροφος

Λίγα Λόγια για την Ευαγγελία Καβρουλάκη

Η Ευαγγελία Καβρουλάκη σπούδασε Φαρμακευτική στη Ρώμη
και από τότε ξεκίνησε ο θαυμασμός της
και το κυνήγι για την Τέχνη.
Προχώρησε σε σπουδές στη μόδα και με ένα σχέδιο με θέμα την κρίση,
κέρδισε σε ένα παγκόσμιο διαγωνισμό από το Istituto Europeo di Design,
μια υποτροφία στη Μαδρίτη. Εκεί επηρεάστηκε από το έντονο αρχιτεκτονικό στοιχείο και της δημιουργήθηκε ένα νέο ενδιαφέρον προς το σχέδιο
για αντικείμενα για το σπίτι. Έργα τέχνης χρηστικά!
Όταν επισκέφτηκε την οικία Κατακουζηνού πριν από χρονιά
συγκινήθηκε βαθιά από την ομορφιά
και ιστορία αυτού του σπιτιού.

Εμπνέεται από τις αντιθέσεις. Έτσι γεννήθηκε αυτή η έκθεση.

Σας περιμένουμε με χαρά

Ασμα Ασμάτων Ι, 1-5

1 ΕΓΩ ἄνθος τοῦ πεδίου, κρίνον τῶν κοιλάδων.
2 ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν, οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων.
3 ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν· ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα, καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου.

Με μεγάλη χαρά ανακοινώνουμε οτι
η έκθεση του Γιώργου Κόρδη,
που θα φιλοξενηθεί στην Οικία Κατακουζηνού,
θα είναι επισκέψιμη για το κοινό
από 17:00 έως 19:00, τις ακόλουθες ημέρες:

18,19,20 Μαϊου
και
25,26,27 Μαϊου

Είσοδος ελεύθερη

Για λόγους ασφαλείας θα εισέρχονται στο χώρο μέχρι 5 άτομα ανά ώρα
Δεν θα επιτρέπονται πάνω από 5 άτομα στο χώρο
Θα υπάρχουν ανοιχτές μπαλκονόπορτες

Απαραίτητη η χρήση μάσκας

Στην είσοδο θα παρέχονται ποδονάρια και αντισηπτικό

Παρακαλούμε για την κατανόησή σας

Λίγα λόγια για την έκθεση

Σε αυτούς τους παράδοξους καιρούς που ζούμε και καλούμαστε να αναστοχαστούμε τον τρόπο ζωής μας και να θυμήθουμε τα όσα είναι πραγματικά σημαντικά στη ζωή, στην Οικία Κατακουζηνού συνεχίζουμε να δίνουμε βήμα σε ανθρώπους που έχουν κάτι όμορφο να μοιραστούν και να δώσουν ελπίδα.

Στην έκθεση αυτή ο ζωγράφος Γιώργος Κόρδης παρουσιάζει τρεις αφηγήσεις για τον έρωτα που καταγράφονται σε αντίστοιχα σημαντικά λογοτεχνικά κείμενα:·
στο Άσμα Ασμάτων της Παλαιάς Διαθήκης,
στον ελληνιστικό μύθο του Έρωτα και της Ψυχής
και στο ποίημα Μαραμπού του ποιητή Νίκου Καββαδία.

Το θέμα της έκθεσης, πανανθρώπινο και άχρονο, ταιριάζει απόλυτα και με την ιστορία των Κατακουζηνών που πορεύτηκαν ενωμένοι για πενήντα σχεδόν χρόνια.

Ο Κόρδης προσεγγίζει το λογοτεχνικό αυτό υλικό με διάφορους τρόπους και τεχνικές. Το προσεγγίζει καταρχάς αναζητώντας αρχετυπικές αφορμές για να ζωγραφίσει εικαστικά έργα για τον έρωτα, θέλοντας να δείξει πως μέσα σε μια χρονική περίοδο χιλιετιών οι γραφές για τον έρωτα δεν άλλαξαν.
Ο πόθος της ένωσης ψυχών και σωμάτων αποτελεί πάντα το μεγάλο ζητούμενο είτε ως πράξη είτε ως νόστος και βαθειά κρυμμένη επιθυμία.
Το στοίχημα για κάθε ζωγράφο ήταν, και παραμένει, να βρει τρόπους να μιλήσει για τον έρωτα με τρόπο κατάλληλο που δεν θα καταργεί την λεπτή ομορφιά της συνάντησης των εραστών, να βρεί γραμμές, χρώματα, ύλες και τεχνικές που θα αρμόζουν στην “ιερότητα” της ένωσης τους.
Ο Κόρδης προσέγγισε το λογοτεχνικό αυτό υλικό και ως περιεχόμενο βιβλίου και παρουσιάζει στην έκθεση του ιδρύματος Κατακουζηνού και τρία συλλεκτικά βιβλία.

Μια συλλεκτική έκδοση σε 90 αριθμημένα και υπογεγραμμένα αντίτυπα

του Άσματος ασμάτων
με 8 σχέδια με μολύβι (αναπαραγωγές Giclee)

Το βιβλίο του μύθου του Έρωτα και της Ψυχής, στο οποίο ο Κόρδης έγραψε και τα κείμενα, περιλαμβάνει 5 λιθογραφίες χαραγμένες σε ακρυλικές πλάκες και τυπωμένες απο τον ίδιο, καθώς και έγχρωμα μοναδικά φτιαγμένα στο χέρι πρωτογράμματα.
Το βιβλίο με το Ποίημα Μαραμπού χειρογραφήθηκε απο τον Κόρδη και εικονογραφήθηκε με τέσσερα σχέδια με μολύβι καθώς και με πλούσιο διάκοσμο με μελάνια.
Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης αυτόνομα εικαστικά έργα (αυγοτέμπερες, σχέδια, ψηφιακά έργα και ακουαρέλλες) τα οποία ο ζωγράφος έκανε κατά καιρούς προσπαθώντας να προσεγγίσει το ευαίσθητο αυτό θέμα και τα συγκεκριμένα λογοτεχνικά κείμενα.

Η έκθεση θα εγκαινιαστεί στους χώρους του ιδρύματος Κατακουζηνού και θα είναι επισκέψιμη με ραντεβού και για περιορισμένο αριθμό ατόμων, όπως κατά καιρούς ορίζεται από τις σχετικές διατάξεις.
Θα ζητηθεί από τους επισκέπτες να λαμβάνουν όλα τα μέτρα ασφαλείας (αντισηπτικό στην είσοδο, μάσκα, ποδονάρια) ενώ ο χώρος θα καθαρίζεται ανελλιπώς.

Θα είναι χαρά και τιμή να σας έχουμε κοντά μας, με ασφάλεια, σε αυτό το πραγματικά σπουδαίο εγχείρημα του Γιώργου Κόρδη.

Έρως και Ψυχή.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
Τον Ζέφυρο και τον Λεβάντε θα στείλω κοντά μου να ρθείς.
Τα ύψη μην φοβηθείς και απ᾽ των πολλών ανθρώπων την απουσία μην σκιαχτείς.
Σε παλάτι όμορφο, ψηλό θα σε φέρω όλα τα πλούτη, τις ηδονές να χαρείς, τη γης στα πόδια σου να νοιώσεις, βασίλισσα δίπλα μου να σταθείς.
Δέξου καλή το κάλεσμα, μην φοβηθείς.
Την καρδιά μου πρόσφερα σε σένα σπονδή, το κορμί μου έδωσα θυσία να σταθεί.
Μορφή δεν φέρω πιά. Οι φίλοι δεν με γνωρίζουν, δίπλα τους, γύρω δεν με ζητούν. Ξένος, μόνος πορεύομαι σε ερημία πικρή.
Τη ωραιότητά σου ολοένα ανακαλώ, την μορφή σου στο πρόσωπο μου κόσμο και φυλακτό φορώ. Με λόγια λειψά κι αδύναμα καλώ, εσένα Ψυχή εκλιπαρώ, να ρθείς κοντά μου να μείνεις για πάντα να χαρώ.
Δέξου καλή το κάλεσμα, βάλε φτερά, μη φοβηθείς, κοντά μου έλα σε παλάτι όμορφο, σε κάμαρα να βρεθούμε κλειστή, τον έρωτα να χαρούμε σε ένωση παντοτινή.

Κείμενο. Γιώργου Κόρδη

Για κρατήσεις θέσεων παρακαλούμε πολύ να τις κλείνετε με τον ακόλουθο τρόπο:

Συμπληρώστε τον αριθμό εισιτηρίων καθώς και τα στοιχεία σας. Με την αποστολή θα λάβετε ένα επιβεβαιωτικό email με τα στοιχεία σας καθώς και τον αριθμό εισιτηρίων που έχετε κλείσει.
Τα εισιτήρια θα τα παράλαβετε απο την Οικία την ημέρα της εκδήλωσης με το όνομα σας.
Τέλος για την διευκόλυνση σας για κάθε παράσταση αναγράφουμε και τις διαθέσιμες θέσεις που έχουν μείνει.

Προσθέστε το info@katakouzenos.gr στις επαφές σας και μην παραλείψετε να ελέγξετε το φάκελο ανεπιθύμητης αλληλογραφίας. Εάν δεν λάβετε σχετικό email με τα στοιχεία της κράτησης σας εντός 24 ωρών παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.

Σας ευχαριστούμε

Κατεβάστε τον κατάλογο της έκθεσης

Αγαπητοί φίλοι,

Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση σας καλούμε
για ένα ταξίδι στις ιστορίες της οικίας Κατακουζηνού,
μέσα από τα έργα της Βιργινίας Φιλιππούση.

Εγκαίνια: 15 Φεβρουαρίου
12:00-15:00

Επισκέψιμες μέρες και ώρες:
Δευτέρα 17, 24 Φεβρουαρίου
 Δευτέρα 9, 16, 23, 30 Μαρτίου
 Δευτέρα 6, 27 Απριλίου
 16:30-18:30

Είσοδος ελεύθερη

Σας ευχαριστούμε

Βιργινία Φιλιππούση “Το πράσινο δωμάτιο”
Καλλιτεχνική διεύθυνση:
Σοφία Ε.Πελοποννησίου-Βασιλάκου Μουσειολόγος –
επιμελήτρια της Οικίας Κατακουζηνού
Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού , Ιστορικός Τέχνης,
ανεξάρτητη επιμελήτρια

Σκόρπιες σκέψεις

Πριν από οκτώ, περίπου, χρόνια όταν επισκέφτηκα για πρώτη φορά την Οικία Κατακουζηνού έμεινα έκπληκτη από την μαγική θέα και το λαμπρό φως που γέμιζε το σαλόνι. Πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι αυτό που είναι μαγικό, είναι το φως που πηγάζει από όσα βρίσκονται μέσα στο σπίτι, τα έργα τέχνης και τις ιστορίες των ανθρώπων που το επισκέφτηκαν, αντάλλαξαν σκέψεις και ιδέες και άφησαν πολύτιμη κληρονομιά στις επόμενες γενεές.

Όταν ξεκίνησα να ζωγραφίζω θέματα που αφορούσαν το σπίτι, χρησιμοποίησα απλά αναπαράσταση των χώρων, σιγά σιγά όμως με συνεπήρε η σκέψη ότι τα όμορφα σπίτια τα δημιουργούν οι «όμορφοι άνθρωποι», εννοώντας φυσικά την εσωτερική ομορφιά.

Έχοντας ήδη παρακολουθήσει κάποιες ξεναγήσεις από την επιμελήτριά του Μουσείου, Σοφία Ε. Πελοποννησίου- Βασιλάκου, προχώρησα προσθέτοντας  στην μικρή αυτή συλλογή τα πορτρέτα κάποιων από τους φίλους  των Κατακουζηνών, λογοτέχνες και ζωγράφους της γενιάς του ‘30.

Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα, όσο διάστημα δούλευα αυτήν την ενότητα και έψαχνα πληροφορίες, φωτογραφίες και ιστορίες για τον Άγγελο Κατακουζηνό είναι η κοινή καταγωγή των προγόνων μου με τον γενέθλιο τόπο του, την Μυτιλήνη και σκέφτομαι πόσο όμορφο είναι,  όταν τόσοι πολύπλοκοι κύκλοι μας φέρνουν τόσο απλά, έστω και για λίγες στιγμές, κοντά σε όσα αγαπάμε.

Βιργινία Φιλιππούση

Πορτραίτα από οπάλινη μνήμη

“She was sitting in the cosy-corner. He joined her there and looked at the portraits let into the back of it. “I call this my memory-corner” she told him. Here we all are: Father, Mother, my three brothers and myself. They are painting on opaline -from photographs taken in 1906, he year this house was built…”.
Dodie Smith, The New Moon With the Old, 1963

Αφουγκραζόμενη την εσωτερική ανάσα της Οικίας Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, η Βιργινία Φιλιππούση παραδίδει στον επισκέπτη και θεατή μια ζωγραφική ενότητα δεξιοτεχνικά υφασμένη με γνωστική συνέπεια, εκλεκτικιστικά λογοτεχνικά ενθυμήματα, λεπταίσθητο χρωστήρα, διάφανη τρυφερότητα και οξυδερκή σπαραγματική αποτύπωση.
«Το Πράσινο Δωμάτιο» της Φιλιππούση, ένα πυκνά ιχνογραφημένο ψυχικό, πνευματικό και αισθητικό αφήγημα, ακουμπά απαλά σε αλλεπάλληλες και αλληλένδετες κυριολεκτικές και συμβολικές εσοχές και κόγχες της πολύτιμης ρέουσας ιστορίας του σπιτιού, ενεργοποιώντας σταδιακά την πυκνή μνήμη των χρόνων και των στιγμών, των πραγμάτων και των ανθρώπων που το κατοίκησαν. Συγκλίνοντας με τρόπο αριστοτεχνικό το έσω και το έξω των σημειώσεων του νου με το μέσα και το έξω των οπτικών και των απτικών σημάνσεων της Οικίας, η ζωγράφος εφευρίσκει ένα αόρατο οργανικό συνεκτικό αυτοαναφορικό νήμα που διατρέχει ουσιαστικά την ενότητα: η Μυρτιώτισσα ή Θεώνη Δρακοπούλου και το σπάνιο γυναικείο άρωμα της γενιάς του 30, ο Θεόφιλος, το Μουσείο Τεριάντ και η γενέθλια του δικού τους συνδετικού κρίκου Άγγελου Κατακουζηνού, Μυτιλήνη -από όπου έλκει την καταγωγή του και ο εκ μητρός προπάππους της ζωγράφου, ο Γιώργος Θεοτοκάς, το λευκοφορεμένο του Πέραν και η δική της γενέθλια Κωνσταντινούπολη, το σπίτι στην Αντιγόνη και τα καταγραφικά του τετράδια που ζωντανεύουν τις αόρατες κοινές φόδρες της ιστορίας, ο Γιώργος Σεφέρης, τα σημαίνοντα corpus των αναγνωσθέντων βιβλίων και οι αναμνήσεις της Σμύρνης, συναντώνται εδώ με τον φίλο των Κατακουζηνών και δάσκαλο της ζωγράφου Γιάννη Μόραλη, ψηλαφίζοντας μαζί με τη Λητώ τη στιλπνή φόρμα και το οικείο άρωμα που αναδίδουν οι ξαναζωγραφισμένες κάλες του εμβληματικού για την Οικία έργου  του Γιάννη Τσαρούχη.

Σε ένα μαεστρικό παιχνίδι χρόνου και γνώσεων, ενθυμημάτων, φωτογραφιών και πλαισίων, συμβολικών συσχετισμών και ιχνογραφήσεων ανθρώπινων σχέσεων και πνευματικών μεταλαμπαδεύσεων, οι προσφιλείς ένοικοι και οι λαμπροί επισκέπτες της Οικίας Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού ενώνουν το τότε της γενιάς του ’30 με το δικό μας αμήχανο τώρα, σε μια ανάγκη διάσωσης των ερριμμένων ζώντων σκιών, των μυστικών θραυσμάτων ομορφιάς και κερδισμένης σοφίας που πλανώνται ωσεί και επίμονα επάνω από την πολύβουη οδό Αμαλίας.

Ακολουθώντας τον μίτο της επίσκεψης, η ενότητα ολοκληρώνεται στο τελευταίο δωμάτιο του σπιτιού: εδώ, μια εγκατάσταση από παλιές καρτ ποστάλ, ενωμένες με ένα κορδόνι, διασώζει αγαπημένα λογοτεχνικά χωρία –οργανικά πνευματικά αποτυπώματα των χαλκέντερων θαμώνων του σπιτιού. Πρόκειται θα έλεγα για τις βασικές και απολύτως απαραίτητες οδηγίες της δικής μας ενδεχόμενης διάσωσης.
Μου αρέσει να φαντάζομαι ότι υπαινίσσονται την ιδέα μιας ανοιχτής αλληλογραφίας με την άχραντη κιβωτό, με την αληθινή πεμπτουσία του ελληνικού ασύνορου πολιτισμού μας.

Ίρις Κρητικού Φεβρουάριος 2020

Είχα την τύχη να γνωρίσω τον τρόπο που δημιουργεί η Βιργινία Φιλιππούση όταν ακόμα πειραματιζόταν με τη φωτογραφία, σαν μια καταγραφή ονείρων και στιγμών που θα ταίριαζαν σε ένα ποίημα.
Πέρασαν χρόνια και η ευαισθησία που πάντα χαρακτήριζε τη δουλειά της, αποτυπωνόταν με το χρώμα και τις μικρές λεπτομέρειες που φώτιζε, σε κάθε έργο της.
Όταν πρωτάκουσα τη σκέψη της για να ζωντανέψει ξανά τις ιστορίες της οικίας Κατακουζηνού συμφώνησα με ενθουσιασμό, αλλά δεν περίμενα πόσο δικές της θα γινόταν οι ζωές των ανθρώπων που σύχναζαν και ζούσαν εκεί.

Βλέποντας τα προσχέδια κατά καιρούς και στη συνέχεια το κάθε έργο που ολοκληρωνόταν, άρχισα να ανακαλώ τις κουβέντες που είχα κάνει με τη Λητώ Κατακουζηνού για εκείνα τα χρόνια.
Και έτσι συνειδητοποίησα πόσο πολύ τα έργα αυτά, μου θύμισαν την αλήθεια αυτών των ανθρώπων και την ομορφιά των πραγμάτων.

Η έκθεση αυτή δεν είναι μονάχα ένας φόρος τιμής στο παρελθόν, είναι ένα φως σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει την ομορφιά και την αξία των ανθρώπων που πορεύτηκαν με όραμα.
Είναι μια νότα που ξεκινά από εκείνα τα χρόνια, για να γίνει μια μελωδία για όλους όσους πορεύονται στις μέρες μας με ελπίδα.

Σοφία Ε. Πελοποννησίου-Βασιλάκου

Λεωνίδας Μιχαλάκος

«Τίμια η ζωγραφική σου Λεωνίδα! Σεμνή και αφτιασίδωτη.
Με χρώμα όλο ταπείνωση και γραφή μελετημένη.
Γνωρίζοντας το εφήμερο, μας δείχνεις το παντοτινό.
Πιστεύοντας στο απλό μας δείχνεις το σπουδαίο.
Προσφέροντας νερό απ΄ τα μέρη σου ξεδιψάς όλους τους τόπους.
Τραγούδια , μοιρολόγια, ποιήματα με σύνεση τα αγγίζεις.
Σε κίβδηλους καιρούς, μιλάς για την αλήθεια.
…έχεις την χάρη Λεωνίδα»

                                                         Χρίστος Παπαδάκης, ζωγράφος

Εγκαίνια: Σάββατο 26 Οκτωβρίου 12:00-15:00

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη
τις ακόλουθες μέρες:
Τρίτη 29 Οκτωβρίου
Τρίτη 5,12,19,26 Νοεμβρίου
Τρίτη 3 Δεκεμβρίου
17:30-19:30

Είσοδος Ελεύθερη

Κωφή αίσθησις ακοής

«Το 2011 κατά την παρθενική μου επίσκεψη στην Αρεόπολη της Μάνης, είχα την τύχη να θαυμάσω την τέχνη του Λεωνίδα Μιχαλάκου, η οποία στη συνέχεια εκτέθηκε με επιτυχία , το 2013 στο ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» της Αθήνας, το 2016 στη γκαλερί Δεσμός του Παρισιού, το 2018 στον προγονικό του Κότρωνα και σήμερα στην Πνευματική Εστία Σπάρτης.
Ο Λεωνίδας, με ευαισθησία και σεβασμό στην πλούσια παράδοση της ηρωικής Μάνης και ιδιαίτερα στο από χιλιετίες αξεπέραστο μοιρολόι της, με κυρίαρχο στοιχείο την πανέμορφη βυζαντινή – μικρογράμματη επισεσυρμένη – γραφή, συνθέτει επιδέξια στο τελάρο το χρώμα των λέξεων, παρουσιάζοντας μας μια πρωτότυπη εξαίρετη δημιουργία όπου τα σχήματα των γραμμάτων δεν εκφράζουν μόνο φθόγγους αλλά επεκτείνονται σε συμβολικές μεταμορφώσεις, που μας οδηγούν στην καλλιτεχνική συγκίνηση που προκαλείται από τον απαλό ρυθμό, τον έντονο ψυχισμό, τη θαυμαστή ποίηση και την ελευθερία της έκφρασης του λαϊκού ή έντεχνου λόγου, παραπέμποντάς μας απόλυτα με το δικό του σημερινό «Scriptorium» ή ο κόσμος της σιωπής στο σοφό γρίφο «κωφή αίσθησις ακοής (δηλαδή στη γραφή), στο έργο «ΣΑΠΦΩ» του κωμωδιογράφου Αντιφάνη του 4ου αιώνα π.χ. σύμφωνα με τον οποίο υπάρχει ένα θηλυκό (δηλαδή η επιστολή ή ζωγραφιά), που κουβαλάει μέσα της και σώζει στους κόλπους της τα βρέφη (δηλαδή τα γράμματα ή τα σχήματα), τα οποία ενώ είναι άφωνα βγάζουν φωνή πολύ δυνατή πάνω στα κύματα της θάλασσας και σε όλη τη στεριά, μιλώντας σε όποιους ανθρώπους θέλουν και μπορούν να ακούν κι ας είναι εκείνοι μακριά, «κωφήν δ΄ ακοής αίσθησιν έχουσιν», σε αντίθεση με κάποιον άλλον ο οποίος κι αν τύχει να είναι κοντά, καθώς αυτός διαβάζει την επιστολή
(ή βλέποντας τη ζωγραφιά) δεν θα ακούσει, δεν θα συγκινηθείκαι δεν θα απολαύσει το μεγαλείο της.»

Αριστείδης Κυριαζής, συγγραφέας

Μνήμες υφαίνουν τη ζωή μας…

«Που ξεδιπλώνονται όταν σκιρτάει η ψυχή, για να μας στείλουν χρόνια πίσω.
Έτσι όταν γνωρίστηκα με τα έργα του Λεωνίδα, επέστρεψα εκεί στην χαμηλόσκεπη εκκλησιά με τα βαρύδετα βιβλία, τα κατάστικτα από κεριά και αγγίγματα.
Tα πρωτογράμματά τους τυπωμένα περίτεχνα, συγγένευαν με την σεπτή αρχοντιά των χειρoγράφων.
Κι ύστερα , βγαίνεις έξω στις κατηφόρες με τις μανιάτικες φραγκοσυκιές και τα πυργόσπιτα, απ΄ όπου ξεκίνησε κι εκείνος. Περπατάς δίπλα στα ροζιασμένα λιόδεντρα και χορταίνεις κριθαρόψωμο κι αέρα. Νιώθεις τις πέτρες που σκληραίνουν σαν καρδιές, για να μπορούν ν΄ αντέξουν. Και πόσο σου λείπουν οι άνθρωποί σου… κι ένας ολιγογράμματος παπάς να κάνει δέηση στο μνήμα τους.
Γράμμα το γράμμα ζει την τέχνη του ο Λεωνίδας. Πινελιά την πινελιά.
Με ακούραστη θέρμη εργάζεται στο ανεξάντλητο θέμα του.
Με βίωμα προσωπικό φορτίζει νόμους και κανόνες της Ζωγραφικής.
Με τον συγκροτημένο χαρακτήρα του ποτίζεται η σύνθεση.
Εικόνες, μυρωδιές κι ακούσματα ξεκολλούν απ΄ τα έργα του και σαν οξυγόνο τα αναπνέεις.
Τίμια η ζωγραφική σου Λεωνίδα! Σεμνή και αφτιασίδωτη.
Με χρώμα όλο ταπείνωση και γραφή μελετημένη.
Γνωρίζοντας το εφήμερο, μας δείχνεις το παντοτινό.
Πιστεύοντας στο απλό μας δείχνεις το σπουδαίο.
Προσφέροντας νερό απ΄ τα μέρη σου ξεδιψάς όλους τους τόπους.
Τραγούδια , μοιρολόγια, ποιήματα με σύνεση τα αγγίζεις.
Σε κίβδηλους καιρούς, μιλάς για την αλήθεια.
…έχεις την χάρη Λεωνίδα.»

Χρίστος Παπαδάκης, ζωγράφος

Ο Λεωνίδας Μιχαλάκος γεννήθηκε το 1959 στον Κότρωνα της Μάνης όπου και μεγάλωσε. Τελείωσε τη Σχολή Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου με δάσκαλο το γλύπτη Γιάννη Μανιατάκο. Παρακολούθησε το τριετές σεμινάριο Ελληνικής παλαιογραφίας στο Μ.Ι.Ε.Τ. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται στο ΥΠ.ΠΟ. στο εργαστήριο συντήρησης των μνημείων της Ακρόπολης. Είναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου –Ε.Ε.Τ.Ε.-.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2019 «Σε κάμπο χρυσό», Οικία Κατακουζηνού Αθήνα
2019 «SCRIPTORIUM» ή ο κόσμος της σιωπής. Πνευματική Εστία Σπάρτης
2017 «Η εμή Μάνη» σύνοψις. Πνευματικό Κέντρο Κότρωνα Μάνης
2016 «Η εμή Μάνη» κύκλος γ’. Γκαλερί Δεσμός Παρίσι
2013 «Η εμή Μάνη» κύκλος β’. Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Αθήνα
2011 «Η εμή Μάνη » κύκλος α’. Αρεόπολη Μάνης

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
2019 «Συνάντηση εικαστικών Αύγουστος 2019». Πνευματικό Κέντρο Κότρωνα Μάνης
2018 «Από το τώρα στο αύριο της σύγχρονης Ελληνικής τέχνης» Γκαλερί Δεσμός Παρίσι
2016 «25 Ακροπολίτες – συν» κτήριο Ελλήνων αρχαιολόγων. Αθήνα
2014 «25 Ακροπολίτες –συν» κτήριο Ελλήνων αρχαιολόγων. Αθήνα
2013 «Εργαζόμενοι στο Βράχο» Λουτρό Αέρηδων. Αθήνα
2010 «Η ανθρώπινη μορφή στην τέχνη» Ε.Ε.ΤΕ. Τεχνόπολη δήμου Αθηναίων. Αθήνα
2001 «Μήνας Εικαστικών Τεχνών» Ε.Ε.Τ.Ε. Τεχνόπολη δήμου Αθηναίων. Αθήνα

Αγαπητοί φίλοι,

Ελάτε να γνωρίσετε τις ιστορίες
της Βασιλικής Θ. Κολιπέτσα
σε διάλογο με τα έργα της Οικίας Κατακουζηνού

Εγκαίνια: Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 18:00-20:00
(Λόγω γενικής απεργίας δεν θα γίνουν την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου)

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη
και τις ακόλουθες μέρες
Τετάρτη, 9,16,23
18:00-20:00
Είσοδος Ελεύθερη

Πηγή έμπνευσής μου για το έργο μου “Ο ΣΠΟΡΟΣ”, είναι η πλατωνική έννοια της “ιδέας”.
Μία ιδέα λοιπόν, ως ένας σπόρος, ο οποίος ήδη υπάρχει μέσα μας σε λήθαργο, περιμένει το κατάλληλο έναυσμα ώστε να γεννηθεί, να ωριμάσει, να πεθάνει και να αναγεννηθεί, όπως ο κύκλος της γνώσης.

Βασιλική Θ. Κολιπέτσα

******

Παράλληλα με την έκθεση θα λειτουργήσει Workshop Χαρακτικής της εικαστικού

Τετάρτη, 9,16,23
18:00-20:00

Μάθημα 1ο. Χάραξη και Ιστορία της Χάραξης και της Χαρακτικής – συνοπτικά.
Προετοιμασία για τη χάραξη του έργου.

Μάθημα 2ο. Ιστορία της Υψιτυπίας που αντιπροσωπεύει η μέθοδος της ξυλογραφίας και του λινόλεουμ.
Χάραξη σε λινόλεουμ και χάραξη σε ξύλο καθώς και τύπωμα.

Μάθημα 3ο. Ιστορία της βαθυτυπίας και της τυπογραφίας και χάραξη σε χαλκό
ή τσίγκο με δυνατότητα τύπωμά τους.