ALBERT CAMUS: ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Μια εικαστική συνομιλία με τον Albert Camus
Εγκαίνια: Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018, 12.00-15.00
Διάρκεια: 22 Δεκεμβρίου 2018 - 28 Φεβρουαρίου 2019

Διάρκεια: 22 Δεκεμβρίου 2018 – 28 Φεβρουαρίου 2019.

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό τις παρακάτω ημερομηνίες:

Κυριακή 13 Ιανουαρίου
15:00 – 17:00

Τρίτη 15, 22, 29 Ιανουαρίου
16:00 – 18:00

Σάββατο 9 και 16 Φεβρουαρίου
17:30 – 19:30

Τρίτη 5, 12, 19 Φεβρουαρίου
16:00 – 18:00

Οργάνωση: Ίδρυμα Α.& Λ. Κατακουζηνού & Μικρή Άρκτος

Την επιμέλεια έχει η Ίρις Κρητικού, ενώ το συντονισμό της έκθεσης από πλευρά του Ιδρύματος η Σοφία Πελοποννησίου – Βασιλάκου.

Στον διάλογο με τον Αλμπέρ Καμύ, το έργο και τις σκέψεις του συμμετέχουν οι εικαστικοί: Γιάννης Αδαμάκης, Γιώργος Ανδρούτσος, Άγγελος Αντωνόπουλος, Μάριος Βουτσινάς, Στρατηγούλα Γιαννικοπούλου, Φραγκίσκος Δουκάκης, Νίκος Κρανάκης, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Τάσος Μαντζαβίνος, Γεύσω Παπαδάκη, Αριάδνη Περράκη, Στέλιος Πετρουλάκης, Γιώργος Σαλταφέρος, Ελεονώρα Σταθοπούλου, Στέφανος Σουβατζόγλου, Αντώνης Στάβερης, Μαρίνα Στελλάτου, Κατερίνα Τσεμπελή, Βιργινία Φιλιππούση, Γιώργος Φλωράκης, Γιώργος Χαδούλης & Γιώργος Χουλιαράς.

Οικία Κατακουζηνού: Λεωφ. Βασ. Αμαλίας 4, Πλατεία Συντάγματος
Πληροφορίες: Μικρή Άρκτος
Επικοινωνία: Μαρία Τσολάκη,  mtsolaki@gmail.com

«Εθνικό μουσείο. Ο πανύψηλος, λεπτός κούρος που θα ξαναδώ»
30 Απριλίου, 1955

«Ένας καλλιτέχνης μπορεί να ευστοχήσει ή να αστοχήσει στο έργο του, δηλαδή να κερδίσει ή να χάσει τη ζωή του. Ωστόσο, αν μπορεί να πει στο τέλος της προσπάθειάς του ότι κατάφερε να απαλύνει ή να μειώσει όλες τις δουλείες που βαραίνουν τους ανθρώπους, τότε είναι, σε ένα μεγάλο βαθμό, δικαιωμένος, και μπορεί, ως ένα ορισμένο σημείο, να συγχωρήσει τον εαυτό του».
Απόσπασμα από την Ομιλία του Καμύ στη Σουηδική Ακαδημία κατά την απονομή του Νόμπελ λογοτεχνίας, το 1957.

Η έκθεση «Albert Camus: Κρίση και Δημιουργία» αποτελεί μια εξομολογητική συνάντηση φίλων εικαστικών στο σαλόνι του Άγγελου και της Λητώς τον Δεκέμβριο του 2018, με αφορμή το ταξίδι του Καμύ στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1955 και την ομιλία του για την Ευρώπη και τον Πολιτισμό της.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία του Albert Camus με τη Λητώ Κατακουζηνού
και τον Roger Milliex βρέθηκε χάρη στην κυρία Αργυρώ Μποζώνη.
Θερμές ευχαριστίες και στην κυρία Σούζη Μπίρη
που αναγνώρισε τη Λητώ Κατακουζηνού.

Στις 28 Απριλίου του 1955, ο Αλμπέρ Καμύ, προσκεκλημένος στην Αθήνα από τον Άγγελο Κατακουζηνό από τη θέση του Προέδρου της Ελληνογαλλικής Πνευματικής Ένωσης, ήταν το κεντρικό πρόσωπο μιας στρογγυλής τράπεζας με γόνιμη ανταλλαγή σκέψεων και απόψεων και επίκεντρο το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Συμμετείχαν, μεταξύ άλλων οι: Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ευάγγελος Παπανούτσος, Φαίδων Βεγλερής, Γιώργος Θεοτοκάς, Νικόλαος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ενώ προέδρευε ο Άγγελος Κατακουζηνός.

Η συζήτηση αυτή, καταγεγραμμένη από το μαγνητόφωνο του Ανδρέα Εμπειρίκου, αποτελεί πλέον με τη φροντίδα της Σοφίας Πελοποννησίου-Βασιλάκου μια αυτοτελή έκδοση  «Το μέλλον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού» με περιεχόμενο εξαιρετικά επίκαιρο.

Η βαθιά προσήλωση του Αλμπέρ Καμύ στις αξίες του ανθρωπισμού, η άσβεστη επιθυμία του για αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, ελευθερία και ευτυχία των ταπεινών και αδύναμων, συνδέεται με αυτό που ο ίδιος θεωρεί πεμπτουσία του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Για να πετύχει ο τελευταίος, σύμφωνα με τον Καμύ «χρειάζεται να εκλείψει η μισαλλοδοξία και η «ελευθερία του ενός» να τελειώνει «εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου».

Πέντε μόλις χρόνια από τον θάνατό του, ο συναρπαστικός συγγραφέας του «Ξένου», της «Πανούκλας», του «Μύθου του Σίσυφου», της «Πτώσης», της «Κατάστασης Πολιορκίας», του «Επαναστατημένου ανθρώπου» και τόσων ακόμη σπουδαίων έργων που ανασκάπτουν τον εσώτατο πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης, της ανθρώπινης κουκίδας τον μεγάλο χάρτη του άγνωστου σύμπαντος, έφτασε στην Ελλάδα για να κουβεντιάσει με έναν κύκλο διανοουμένων συντεταγμένων με πρωτοβουλία του Άγγελου Κατακουζηνού το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, την «ενδεχόμενη αυτοκτονία της Ευρώπης, θέτοντας το ερώτημα για το αν η μοναδική επιτυχία του δυτικού πολιτισμού, ως προς την επιστημονική του όψη, δεν είναι εν μέρει υπεύθυνη και για τη μοναδική ηθική αποτυχία αυτού του πολιτισμού. Παρατηρώντας ακόμη ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η προσαρμογή του ανθρώπινου μυαλού στις νέες και ραγδαίες πραγματικότητες καθώς και η διάσταση ανάμεσα στο βίωμα και την κατανόηση και αφομοίωσή του.

Περιγράφοντας τη Δύση και την Ανατολή με βάση τις κυρίαρχες έννοιες που τις διέπουν: ελευθερία και δικαίωμα από τη μια, δικαιοσύνη και υποχρέωση από την άλλη. Θέτοντας έτσι την Ευρώπη, την ενωμένη Ευρώπη που προοιωνίζεται και ο Γιώργος Θεοτοκάς, υπεράνω αυτών των διχασμών.